SECTIONS
Monday , June 18, 2018

Sugilanon: Panimawos ni Olimpia

Lamberto G. Ceballos
Cawayan, Dalaguete, Cebu

DUNAY gihambin nga kaligutgot si Olimpia kang Bruno, iyang bana. Napugos siya pagpakasal niini dihang nagmabdos na siyag duha ka bulan sa ilang anak nga dos anyos na karon. Tulo ka tuig na silang nag-ipon sa balay ni Bruno. Ang tinubdan sa iyang kaligutgot mao ang paglugos ni Bruno kaniya. Si Bruno karibal ni Melchor sa iyang gugma. Si Melchor ang iyang gisugot kay buotan ug manggihunahunaon. Si Bruno palahubog ug hilig sa tsiks. Apan gibuong ni Bruno ang iyang dungog. Nahinumdom si Olimpia.

Usa ka gabii kadto. Nag-inusara lang si Olimpia sa ilang balay sa barangay Zapatera, dakbayan sa Sugbo, kay ang iyang ginikanan namista sa lungsod sa Sibonga, ang yuta nilang natawhan. Wala siya layhing mokuyog. Bayenti-uno pa iyang edad niadto. Tungod sa kakapoy human siya manglaba nianang hapuna dali da siyang nahikatulog human manihapon. Nahinanok siya. Maoy iyang namat-an ang kabug-at nga iyang nabatyagan ibabaw sa iyang lawas. Pagbuka sa iyang mga mata nakita niya si Bruno nga nagpatong kaniya. Natukas ang iyang daster ug wala nay tabon ang tinipigan niyang bahandi.

“Ayaw kaguol, Pia. Pakaslan tika,” pasalig ni Bruno human hagki ang mga aping ni Olimpia. “Panggaon tika labaw pa sa pagpangga ni Melchor kanimo.”

“Di ko magpakasal nimo! Wa ko ikaw higugmaa!” suko kaayo si Olimpia. “Si Melchor ang akong gihigugma!”

Apan ang nahitabo, nakasal gyud sila si Bruno dihang nimabdos siya. Si Melchor wala na magpakita kaniya. Ang kalagot niya sa iyang bana misalingsing og kaligutgot nga hilom niyang gitipigan sa suok sa iyang dughan. Manimawos siya. Ug namugna sa iyang alimpatakan ang usa ka hilom nga panimawos.

Matag buntag inig pamahaw nila may gibuhat si Olimpia kon magtimpla na siyag kape para kang Bruno. “Ganahan ko sa timplada nimo sa akong kape, Langga,” dayeg ni Bruno nga motawag niyag Langga. Wa siyay gigamit nga tawag kang Bruno, bisag paglitok na lang sa ngalan niini. ‘Hoy’ lang. Hoy, mangaon na ta. Hoy, tagai kog ipalit og bugas. Hoy, wa nay gatas si Pidot.

Apan karong buntaga nasakpan siya ni Bruno sa iyang gibuhat. Gikan si Bruno nga naligo sa banyo ug natukmaan niini dihang gilud-an niya ang tasa sa kape nga giandam niya para sa iyang bana.

“Nganong gilud-an nimo ang akong kape?” naminti si Bruno nga nagsiga ang mga mata. “Kanus-a ni magsugod?” Hugot nga gigunitan ni Bruno ang mga bukton ni Olimpia.

“Dugay na! Sukad pa human sa atong kasal! Nanimawos ko nimo! Banyaga kang dako!” singgaak ni Olimpia. Ug nabati niya ang kusog nga sagpa ni Bruno sa iyang nawong. Gibali-bali siya pagsagpa. Gisumbag pa gyud ang iyang nawong. Mihilak siya sa kasakit.

“Ka-wa koy hanaw nga nag­higop diay ko sa linuwaang kape! Hiy! Katigmi!” ni Bruno dayong sagpa na sab kang Olimpia.

Misulod si Olimpia sa kusina. Misunod si Bruno ug gilaparo ang tangkugo sa asawa samtang namulong, “Patyon tikang bayhana ka!”

Nasigpatan ni Olimpia ang kutsilyo sa banggera. Iya kining gipunit ug miatubang kang Bruno. “Ikaw ang akong patyon! Salbahis kaaaaaa!” Ug giduslak ni Olimpia sa kutsilyo ang tiyan ni Bruno sa makadaghan.

Gisapupo ni Bruno ang iyang tiyan sa duha niya ka kamot. Gitutokan niya si Olimpia. Dayon nalup-og siya sa salog. (Katapusan)


VIEW COMMENTS