Sugilanon: Baligho sa gugma

Wednesday, February 10, 2010

Pons M. Abatayo
Cahipa, Hipodromo, Cebu City

USA ka higayon nagkasultianay sila si Rio ug si Katleen.

Have something to report? Tell us in text, photos or videos.

“Dugay na man nga nangulitawo nimo si Evan, Ma, pagminyo na lang mo. Total bayinte anyos nang patay si Papa Mario,” matod ni Katleen.

“Nahadlok man god ko, anak, kay wa man gyud igkita ang patayng lawas ni papa mo sa pagkalunod sa bapor. Tingalig mokalit lang unya og pauli,” ni Rio nga mitutok sa anak.

Click here for stories and updates on the Sinulog 2010 Festival.

“Hangtod karon di pa gyud nimo madawat nga patay na si papa, Ma?” Naluoy kaayo si Katleen sa iyang inahan kay magsige na lang kini og panampiling. “Maayo man sab nang tawo si Evan, Ma, ug dugay na kaayo nang nangulitawo nimo.”

“O, sige, ako nang hunahunaon og maayo, anak. Karong pila ka adlaw imong mahibaloan ang akong hukom.”

Taudtaod nang nakalakaw si Katleen paingon sa ospital nga iyang gialagaran isip usa ka doktora, apan si Rio naghunahuna pa kon sugton na ba niya si Evan.

Sa paglabay sa duha ka adlaw miduol si Katleen sa iyang inahan.

“Unya, Ma, unsa may imong hukom kang Evan?”

“Gidawat ko na si Evan, anak, apan gusto niyang makasal na dayon mi sulod sa duha ka semana.” Gigunitan ni Rio ang kamot ni Katleen.

“Unsa man say inyong dugayan, Ma? Total maayo man og trabaho si Evan!”

“Amo nang sabutan inig-anhi niya karong gabii.”

Dihang nakalakaw na si Katleen namalik sa panumdoman ni Rio ang mga hitabo sa iyang kagahapon, niadtong pito pa lang ka tuig si Katleen. Mikuriring kadto ang telepono ug iyang gipunit ang awditibo.

“Unsa? Nalunod ang bapor nila?” sukna ni Rio sa nagtawag kaniya.

“Oo, Misis. Kagabii lang,” matod sa mitawag gikan sa opisina sa bapor diin si Mario nag-alagad isip usa ka Kapitan. “Pero, ayaw lang kabalaka, Misis, kay tua nay nangita nila.”

Apan milabay na lang ang usa ka tuig, wala na gayud igkita si Mario. Usa ka adlaw may mitawag sa telepono. Ang batang si Katleen ang nakatubag.

“Ma, may tawag nimo sa telepono,” ni Katleen.

“Misis, ari una sa opisina sa OWWA sa OFW kay may ihatag mi nimo,” awhag sa tawong nagtawag.

Didto sa opisina sa OWWA gipalingkod si Rio sa silya atubangan sa opisyal.

“Misis, gikasubo namo nga wa gyud igkita ang patayng lawas sa imong bana. Apan dawata kining tseke sa iyang life insurance ug ang full scholarship sa imong anak bisan unsang kursoha iyang kuhaon.”

Sa paglabay sa mga katuigan nag-inusara si Rio nga nag-atiman kang Katleen hangtod nahuman kini sa iyang pagtuon sa medisina.

NAHAIGKING si Rio dihang mikuriring ang telepono nga maoy nakaputol sa iyang paghandom sa kagahapon. Iyang gipunit ang awditibo.

“Hello?” ni Rio nga nagdiyong.

“Si Katleen ni Ma! Ari dayon sa ospital kay dia si Evan!”

Didto sa ospital gipangita dayon ni Rio si Katleen.

“Hain si Evan, anak?” ni Rio nga subo ang nawong.

“Ma, kalma lang. May aksidente sa dalan. Duha ka sakyanan nagbanggaay. Duha ang grabe. Usa niini si Evan. Tana, adto ta sa ER. Tua siya giatiman.”

Sa emergency room (er) gisugat sila sa usa ka nars.

“Doktora, patay na ning usa,” matod sa nars.

Gitan-aw ni Rio ang patay nga biktima sa aksidente. “Hesus! Si Evan man ni…!” Ug mihilak si Rio, unya midanguyngoy.

Miduol si Katleen sa ikaduhang biktima. Nagpitik pa ang pulso. Gihukasan sa polo nga natumog sa dugo. Sa dughan niini may gipatik ‘Mar loves Rio.’

“Mama, tan-awa una kiri!” ni Katleen.

Nahasiga ang mga mata ni Rio. “Katleen si papa man ni nimo!”

“Si Papa!” nadako ang tingog ni Katleen. “Ayaw kabalaka, Ma, kay mabuhi si papa!” (KATAPUSAN)