Sugilanon: Imo kining awit, Diyezebel

Monday, September 6, 2010

Abel de Leon
Cebu City

IMO kining awit, Dyezebel. Way lain kong awitan kon di ikaw, ang Bathala ning kasingkasing. Samtang may kabugnaw pa ang hangin nga manuhotsuhot sa mga ugat sa akong tingog, awitan ko gyud ikaw. Bisag di pa ikaw makadungog niini kay matagbaw ra ko sa akong handurawan nga magsud-ong kanimo.

Have something to report? Tell us in text, photos or videos.

Nahinumdom ka sulod sa mabugnaw nga library sa atong tulonghaan? Giduol ko ikaw. Wa kaayoy mga tinun-an nga nagkugi pagtuon niadtong higayuna. Mikapakapa ang kahigwaos sa akong dughan. Miigham ko. Mihangad ka kanako nga nagpahiyom.

Updates on President Benigno Aquino III's presidency

“Sir, lingkod.” Wa ko katingog kay nalamat ko sa kinidlap sa imong mga mata.

“Sir, ayaw lisura ang eksamen ha!” wa gihapon ko motingog, mikidhat lang ko.

Kay mahadlok lagi ko nga lain ang akong itubag. Nga ikaw mao ang akong gugma. Nga sa matag gabii ang akong paghikatulog kuso-kusuhon sa mga daman ug alimungaw dayon makasinggit sa makadaghan sa imong ngalan, Dyezebel! Dyezebel! Dyezebel.

Mitalikod ko, apan human ko na mapig-it ang imong kamot diin nanag-ilog ang kabugnaw ug kainit diha sa imong tudlo.

Gibalikan ko ikaw pagtan-aw. Nasugat ko ang imong mga mata nga mapangutan-on kaayo kon ngano ako wa magtingog-tingog.

“Mamisita kong Mama nimo, Dyezebel. Pila bay iyang edad?”

“Pareho tingali mo, Sir.”

“Di kaha siya masuko?”

“Di tingali, Sir, uy, kay guwapo ka man.”

Bag-ong nabalo ang imong inahan. Matod mo, liwat ka kaniya. Apan ang imong pagdayeg sa akong panagwat maoy nakaamgo kanako nga maibog pa diay ang batan-on sa akong hitsura.

Di mahubit ang akong kabalisa dihang nisulti ka kanako nga mobalhin ka na sa laing tunghaan kay pagbuot ni Mama nimo.

Tingali buot kang ilikay kanako sa imong inahan.

Apan wa pa kita magkasinabot bisan tuod nagkatakdo na ang mga pinitik sa atong kasingkasing.

“Tawga lang kog Erdee, Dyezebel.”

“Ako sab, tawgag Jezzie.”

Dayon nangatawa ta didto sa baybayon. Kay buot natong takduon ang gintang sa atong kaalam ug panuigon samtang ang mga balod malipayong minggakos sa atong mga tiil. Apan atong gipadayon ang maong sinangpitay kanang kita rang duha lamang.

Kanang dagiton ta sa kadasig samtang nag-estoryahanay sa lingkuranan sa halapad nga campus ground sa atong tunghaan.

Usa ka adlaw niana wa ko na ikaw makita. Gitinuod mo ang pagbalhin sa laing tunghaan.

Nailo ako sa katam-is sa imong pahiyom. Sa lanog sa imong mga katawa sulod sa akong kasingkasing. Ang imong katahom, Dyezebel. Usa na lamang ka damgo nga moduaw sa akong pagkatulog.

Kausa naigo ako sa kilat sa pangabubho dihang sa ‘gate’ sa inyong tunghaan nakit-an ko ikaw nga giagbayan sa usa batan-on.

Nagkulismaot ang langit. Mitaligsik. Apan malipayon kamong nanglakaw sa gawas bisan nagkadagko na ang mga ulan.

Ah, nakakita na ikaw og lain. Tinuod gayud nga di ko angay kanimo. Lahi ang atong kalibutan. Nakahinumdom na ko kanako sa kagahapon nga akong gitalikdan.

NAHIBUNG kang mipakita ko kanimo sa adlaw sa imong kasal. Mitanyag ko nga maoy moawit.

Nagpanuko ka, apan imong gidawat ang akong tanyag. Busa milanog ang akong awit nga ‘Our Love Affair.’ Ang tanan mitaas ang liog nga mitan-aw nakong nag-awit. Mora silag nagkagubot. Nakita ko ikaw nga nagbakho. Karon pa ikaw makadungog nakong moawit.

Pagkahuman nakog awit, dihay misulti sa mikropono nga nakaila nako.

“Mga higala, kadto mao si Erdee Lopez, nabalik na ang banggiitang mag-aawit!”

Midagan ko sa gawas sa simbahan, Dyezebel, kay di ko buot matugaw ang imong kalipay.

Di ko buot nga mahigugma ka nako pag-usab. Gibilin ko na kanimo ang akong giawit; hinaot imong ampingan ang huni ug mga titik nga imong nadungog nga maoy nakalukat sa akong hinanaling kapakyasan. (KATAPUSAN)