Sugilanon: Paghidagsa

Gody Trocio Secuya
Bago, Asturias, Cebu

WALA pay alas kuwatro sa kaadlawon si Caren nagmata na. Dili man ginhapon nga momata siyag sayo. Karon lang higayuna tungod sa iyang damgo nga tulukibon kaayo. Gidamgo siya nga giduaw sa iyang bana nga taudtaod nang mipahulay sa dayon, mga tulo na ka mga tuig ang nakalabay. Sa iyang damgo gidad-an siyag mga gasa sama sa naandan sa buhi pa si Damian, iyang bana: mangga, saging, pinya, ug uban pa.

Mitimbakuwas siya sa iyang gihigdaan ug milingkod sa ngilit sa katre. Mihilak.

Nagbakho. Nahinumdom siya sa kabuotan sa iyang bana. Gikaguol kaayo niya ang kamatayon sa iyang bana tungod sa duha nila ka mga anak nga dili makapadayon sa ilang pagtuon.

Namatay ang iyang bana gumikan sa bagyong Senyang nga mikuso-kuso sa Dumaguete dihang kini nanagat.

“Sagdi lang, Mama. Ayaw kabalaka bahin kanamo. Mga duha ka tuig sugod karon, makatungha na kami si Inday. Igo usab nga makatigom tag kuwarta nga among magasto,” matod ni Mario usa ka buntag sa ilang panagtabi.

Sukad mamatay ang iyang amhan, si Mario na ang gipiyalan sa ilang panagatan. Misalig si Caren tungod kay buotan usab kini sama sa iyang amahan.

Apan karon gibati ni Caren ang tumang kahigwaos ug kabalaka kon unsay nahitabo kang Mario. Wala pa kini mahiuli napulo na ka adlaw sukad kini nigikan. Wala kaha kini maigo sa bagyong Ondoy nga milampurnas sa kadagatan sa Kabisay-an ug Mindanao?

Pagka sunod adlaw sa wala pa mosilang ang adlaw si Caren misulod sa iyang lawak aron pag-ilis. Moadto siya sa balay sa iyang inahan aron pagpahibalo nga wala pa mahiuli sa ila si Mario. Apan wala pa gani siya mahuman pag-ilis miabot si Mario kuyog ang usa ka dalaga.

“Mario, kadugay god nimong nahiuli!” may kainggit ang tingog nga misukna si Caren sa iyang anak.

“Nalunod ang pambot ug didto ko idagsa sa pulo sa Kuadra Asturias. Tulo ka adlaw ko sa baybayon nga way kaon. Ug salamat nilang Galy Derit, Anecito Relavo ug ni Caloy Maloon ug sa iyang anak dalaga kay ila kong gidala sa ilang panimalay.” Ug gipaila ni Mario si Melinda kang Mama Caren niya.

“Tiya,” matod ni Melinda, anak dalaga ni Caloy, “Luspad na kaayo si Mario nga among giugkat sa baybayon ug among gidala sa balay aron makakaon ug makapahulay.”

“Daghang salamat sa inyong pag-atiman sa akong anak. Wa ko magtuo nga maluwas pa siya tungod kay may gidugayon na sukad siya migikan dinhi sa amo,” matod ni Caren.

“Mama,” sangpit ni Mario. “Kini si Melinda maoy nag-atiman nako adlaw ug gabii hangtod ako gibalikan sa kabaskog. Dihang mihukom ko nga mopauli na kay nabalaka kanimo, mihilak siya ug buot mokuyog nako. Mao nga giuban ko siya sa akong pagpauli. Nakat-on ko sa paghigugma kaniya. Siya sab nahigugma nako.buot ko siyang pakaslan, Ma, kon mosugot ka.”

“Daghang salamat, Mar,” ni Melinda. “Ang ti­nuod naluoy ako kanimo ug maong kaluoy may kaluha diayng gugma nga sa hilom akong gibati sulod lang sa pipila ka adlaw nga nag-estar sa amo. Kon mao kini ang palad kong naangkon, ako kining dawaton.”

“Mama,” gikan ni Mario, “si Melinda ang uma­abot mong umagad. Sunod semana moadto kita sa pulo aron pagpahibalo sa iyang ginikanan sa among relasyon. Idungan na lang nato ang pagpamalaye ug magdala kitag mga pagkaon ug mga ilimnon. Pangasaw-on ko si
Melinda. Siya ang ganti sa akong paghidagsa.”

“Wa koy pagsupak sa imong hukom, anak,” ni Caren nga migunit sa abaga ni Mario. Unya gigakos niya si Melinda. (KATAPUSAN)