Balak: Kining dalan kong gisubay

Carmelo D. Lariosa
Panadtaran, San Fernando, Cebu

Kutas na ug ako mihunong dinhi ning
Tunga-tunga sa dalan kong gisubay.
Gilingi ko ang akong giagian sa tuyo nga
May mapugnit pa akong kandumanan
Nga taguan ning handurawan.
Apan dagtom na ang akong giagian,
Ang mga sagbot sa dalan may bulok na
Sa lubog nga abog nga may nawong
Sa kahilakong panamilit.

Nia na ko ning tunga-tungang dalan
Nga maoy gipili kong subayon
Aron susihon kon unsay tua sa unahan.
Apan kutas na, nag-abot na akong gininhawa.
Ingon sa dili na ko kaagwanta mopadayon
Ning nagliko-liko nga dalan.

Katahom unta ning maong dalan
Kay masigka daplin sa humot nga mga bulak
Gilarayan, nag-agni kanako nga mopadayon
Ako sa unahan.
Makahimo pa ba kaha ako pagsubay ning dalan
Nga luya na man ang akong mga tuhod?
Karon lang takulahaw akong nalup-og
Apan mibangon ko kay ang pangandoy mihunghong,
“Padayon, padayon, ayaw paghunong!”

Sama sa damgo nahiabot ako sa tumoy.
Mga mata mikipat-kipat nagpangita
Sa butang nga nawala. Hain man kini?
Wa man nako hipalgi dinhi?
Oo, mao kini ang kinatumyan sa utlanan
Diin ang kalag igo na lang magbakho
Kon ang tanang pangandoy sa nangagi
Walay katumanan.inig-abot sa utlanan.