AMBOT ug ngano, mali­ngaw kaayo ko og ang akong ka kukabildo mga edaran na kay gawas nga daghan ko og mapupo nga mga pagtulun-an, wa say kinutuban ang mga kataw-anan ug bulawanong kabangkaagan nga ilang gipa-ambit.

Dili ko kalimot sa mga pulong sa akong kumedyanting apohan sa tuhod nga si Lola Nitay, subra 100-anyos na ang pangidaron, una mi niya gibiyaan sa iyang pagpahuway sa dayon.

Ingon siya “die today, die tomorrow, the same die”. Iyang pasabot nga kaming iyang mga apo ug mga apo sa tuhod hangtod kiting nga nahabilin dapat makuntento ug padayong magpakabuhi nga malipayon dili lang para sa among mga kapares o mga anak kundi labaw sa tanan para sab sa among kaugalingon kay ang mga gipanghaguang medalya, tropiyo, diploma, garbo ug bahandi dili man madala sa lubnganan kung mahimo ka ng abo.

Puno ni Lola Nitay, kita tanan sama niya paingon sa katiguwangon maong imbis maguol kay motungtong na ang edad sa 50 ug magsugod na og pangunot ang pamanit ug puti ang buhok, dapat hinuon magpasalamat kay kini maoy mga timailhan ug hulagway nga naagian ug nalampasan na ang mga pagsuway, kasakit, kaguol, ug kalipay sa kinabuhi.

Angay sab magpasalamat nga sa pangidaron nimo karon, maayo imong panglawas kay daghan biya ang mga masakiton nga nanghangyo og milagro nga unta malugwayan pa ang panahon sa ilang pag-ginhawa.

Dugang niyang pahimangno nga magpalayo sa mga nagpalibot nga way nahimo, gikatabang, maayo og positibong ika-sulti labi na og kanunay na lang kining nanaway.

Kini sila dili dapat hatagan og importansya kay wala kini maghatag nimo og pagkaon para ka mabusog, balay nga imong kapasilungan og kantidad para imong makab-ot imong mga mithi ug damgo.

Puno ni Lola Nitay samtang lig-on pa ang tuhod ug makakita pa, biyahe og suroya ang mga lugar nga imong gihandom ug gustong bisitahon, kaon sa mga pagkaon nga imong gusto(basta dili lang sab pasubrahan), sul-ob sa sinena nga imong giganahan (way magbuot ma-angayan ka man o dili), sayaw sa sonata nga imong layhan ug bagta ang swerti sa gugma labi na sa mga nag-inusara.

Kung mabukog, mabukog! Ayaw kahadlok masayop kay ang imong mga kasipyatan maoy maka-paisog para maka-andam sa sunod kumbati. Dawata ang kasaypanan bisag unsa kini ka sakit unya hinay-hinay balik sa pagbarog ug padayon sa paglakaw. Hinumdumi nga ang mga pagsuway tawhanon apan dili kini molahutay.

Ayaw usik-usiki ang luha sa pagbasol kay kini tanan apil sa dakong plano sa Labawng’ Makagagahom sa mas dako, hayag ug maayong moabot.

Kanimo nga nagbasa, Pit Senyor!