Vivencio Tabasa

364 Katipunan St., Cebu City

“KANANG inyo, Bay, pagtuo lang na nga dunay Diyos! Sukad way nakakita ug nakahikap nianang inyong Diyos! Ug kanang langit nga gipuy-an kunohay sa inyong Diyos, kawanangan na nga walay kinutoban, nga gitawag sa Iningles og endless space,” matod ni Fred nga gitabangan sa duha niya ka higala tungod sa iyang pagka-way Diyos. Namainit sila og puto ug sikwate sayo sa kahapunon sa tindahan ni Manang Tina diha sa eskina Katipunan.

Gikuha ni Fred ang pocket size Webster Dictionary sa iyang bag ug gibasa ang kahulogan sa ‘Faith’ kun pagtuo. “Kon nakasabot mo sa kahulogan sa ‘faith’ nga akong gibasa, aw, wa nay lalis kay ang inyong pagtuo way igong kapasikaran nga adunay Diyos sa langit!” ni Fred nga mihungit sa puto maya nga gibahugan og sikwate.

“Oo, nakasabot mi, Bay, apan nakasabot ka ba sab sa ginaingon nga faith can move mountains?” ni Ernie dayong higop sa init nga sikwate.

“Unsa? Walingon ang bukid sa inyong pagtuo? Wa mo mayabag? Mahimo tingali na, Bay Ernie, kon mga ‘magician’ kamong mga magtutuo!” ni Fred nga mabiaybiayong mikagiki og katawa.

“Bay Fred, moabot da ang adlaw nga ikaw ra unya ang makatubag sa imong pangutana,” ni Ernie nga mibarog. “Kanyahay ra wa ka sugta ni Evelyn tungod sa imong way-pagtuo sa Diyos.”

“Wa nay labot sa atong gilalisan, Bay Ernie, uy!” ni Fred nga milibagha ang nawong.

“Abi nimo, Bay Fred, miangkon gyud si Evelyn dihang nagka-estorya mi nga hitsuraan ka, apan kay dili ka motuo og Diyos, wala ka niya sugta. Ug misumpay pa siya nga kon mosimba ka lang unta, dako ang purohan nga dawaton niya ang imong gugma,” timang ni Rael nga mikidhat kang Fred.

“Aw, kana ra diay ang kondisyon aron sugton ko niya? Sige, adtua, Bay Rael, ug ingna nga mosimba ko ugma sa 6 to 7 Sunday morning mass!” ni Fred nga mihaslag ang nawong.

“Sure! Magkita ta ugma sa simbahan!” ni Rael dayong sikdo sa kilid ni Ernie.

Misiga ang mga mata sa hapit tanang nanimba nga nakaila kang Fred nga gianggaan og ‘Fred nga way Ginuo,’ samtang mipaso sulod sa simbahan. Pagka human sa misa mahinamong nagpaabot sila Rael ug Ernie sa gisangputan sa panagsultiay nila Fred ug Evelyn didto sa kumbento. Nakurat sila pagkakita nila kang Fred nga huyhoy ang mga abaga nga miduol kanila.

“Lain na pod ang kondisyon, Bay! Pakumpisalon ug pakalawaton ko sa misa karong alas singko sa hapon!” matod ni Fred.

“Unya misugot ka?” ni Rael.

“Okey lang, tungod sa tim-os kong gugma kang Eve,” ni Fred nga subo ang panagway.

“Korek!” hapit magkadungan sila Rael ug Ernie.

Sa misa sa hapon laing mga mata ang nanglugdat kay dili makatuo sa ilang nasaksihan dihang mikalawat si Fred, ang gidungog nga tawong way Ginuo. Gipiyong ni Fred ang iyang mga mata.

Pagbuka niya sa iyang mga mata diha na sa iyang tupad sila si Evelyn, Rael ug Ernie.

“Wa ko kapugngi ang akong gibati human sa pagkalawat, tungod sa grasya nga akong nadawat ning halandumong adlaw sa pagkausab sa akong pagtuo. Dili matukib sa pung ang akong pagbasol, ingon man ang akong kalipay dihang mipahiyom kanako ang Ginuo!” ni Fred nga luhaan ang mga mata. “Hangyuon ko ang Padre Kura nga mo-serbisyo ko sa simbahan isip ‘Lay Minister.’”

“Uy, Fred, tingalig mag-pari ka sa sunod, ha!” ni Rael nga nakapahugyaw kanilang upat sulod sa simbahan.

“Kon mag-pare siya, aw, mag-madre pod ko!” sagbat ni Evelyn nga migakos kang Fred nga nakapahimuot nilang Ernie ug Rael nga mibahakhak sulod sa simbahan. (Katapusan)