Rodel C. Nuñeza

Maslog, Tabogon, Cebu

SAMTANG nanglimpiyo ko sa altar sa simbahan isip sakristan, nasigpatan ko si Enteng, ang gikaintapang sugarol sa among dapit, nga mihilom lang pagsulod. Diha siya moagi sa usa ka pultahan nga didto mahimutang sa kilid sa simbahan.

Serado ang pultahan sa atubangan sa simbahan. Dili man kini nako ablihan sa mga adlaw nga dili tingsimba. Akoy tig-abli ug tigsera niini. Mao kiniy gimbuhaton nga gihatag kanako ni Padre Ode. Lakip na ang pagpanglimpiyo sa simbahan.

Click here for stories and updates on the Sinulog 2010 Festival.

Nahibulong ko kon nganong misulod sa simbahan si Enteng ning mga orasa. Dili man siya tigsimba bisan sa adlaw nga Dominggo. Nagduda ko nga duna siyay pagabuhaton sa sulod sa simbahan, mao nga wala ko magpakita kaniya. Mitago ko sa luyo sa mga dagkong rebulto sa mga santos nga gipamutang diha sa may altar.

Sa akong pagpaniid kang Enteng morag wala kiniy dautang tuyo. Nakita ko siya nga nanguros dihang dinha na siya atubangan sa altar. Pagkataudtaod miluhod si Enteng atubangan sa dakong rebulto sa sa ka santos. Mikibutkibot ang iyang baba. Morag nag-ampo niadtong dakong rebulto.

Samtang nagsud-ong ko kang Enteng nakahunahuna ko sa pagkomedya kaniya. Sa pinakurog ug malumong tingog gisukot ko siya, “Unsayyy atooo, Tenggg?”

Sa pagtuo nga ang iyang giatubang maoy nisulti mibawos si Enteng pag-ingon, “Magpatabang unta ko nimo, Senyor! Kon mahimo padag-a ko sa sugal!”

“Matuman ang imong gihangyo, Tenggg! Ugma dayon adto sa buwangan ug pamuwang. Ihurot og pusta kadtong halin mo sa inyong baka.” Gipasaligan ko kunohay si Enteng. Daan na kong nasayod nga bag-o lang siyang nahalinan og baka.

Tungod sa kaha sa kahimuot wala gani magpasalamat si Enteng sa santos. Nagdali kining migawas sa simbahan. Nakalimot gani pagpanguros pag-usab.

NIANANG pagka Lunes misayo kog adto sa simbahan aron pagtuman sa akong obligasyon. Nanglimpiyo ko. Nagkapuliki ko tungod sa kadaghan sa mga sagbot nga biya sa mga nanimbahay nianang miaging Dominggo.

Samtang nagtapok ko sa mga sagbot akong nasigpatan nga nagdanga-danga si Enteng paingon sa simbahan. Nagbitbit kinig usa ka mahait nga pinuti.

Gikulbaan ko. Kusog nga mibutok-butok ang akong dughan. Nasayod ko kon unsay tuyo ni Enteng ning iyang pag-anhi karon. Nagdali kong misulod balik sa simbahan.

Milahos ko sa altar. Dali kong gialsa ang dakong rebulto sa santos nga maoy giampoan ni Enteng niadtong milabayng adlaw ug giilisan ko sa gamay nga rebulto sa mao gihapong santosa.

Isog kaayong mipaso-paso si Enteng atubangan sa altar. Miliraw ang iyang mga mata. Daw dunay gipangita. Pagkataudtaod nabatian ko nga nagyawyaw siya.

“Hain si tatay mo, Dong, kay tagudtaguron ko…?” singgaak ni Enteng nga nag-atubang sa gamay nga rebulto sa santos.

Nagpaminti kini sa tumang kalagot. “Napildeg hurot akong kuwarta tungod sa iyang pasalig! Hain siya? Lunggoan ko siya sa liog!”

Tungod sa akong nakita ug nadungog wala na lang gayud ko mogawas sa akong gitagoan. Giandam ko ang akong kaugalingon pananglit makit-an ko ni Enteng.

Nahinumdom ko sa gisulti sa akong apuhan kon makakita kog away ug sa akong tan-aw lupigon ko, ang bugtong ko lang nga buhaton mao ang pagdagan. (KATAPUSAN)