LIMA ka gutlo sa dili pa ang ikawalo sa kabuntagon diha na ko sa bukana sa among buhatan nagtindog-tindog. Nagpaabot ko kang Mr. Natalio Sevilla, among superbisor, nga maoy tig-abli ning sangang buhatan sa ahensiya (pawnshop) nga akong gialagaran. Gawas sa pagdawat sa iprendang mga alahas ug ubang mahalong butang, nag-alagad usab ang ahensiya og ‘kuwarta padala’. Matag karon ug unya molantaw ko sa mga traysikol nga mopara sa tungod pamasin nga si Mr. Sevilla na ang mokawas sanglit alas 8:00 man ang iyang duty ug siyay nagkupot sa yawe sa opisina.

Bisan kontraktuwal pa ang akong estado sa trabaho apan misayo ako (bisan mahimo ra unta nga sa alas 10:00 pa kay igo ra man kong moayuda sa teller) aron pagpabelib sa akong amo ug pagpakita sa akong kakugihan. Kini ra man gud ang akong gisaligan pagbuhi sa akong banay sukad ko mapalagpot sa usa ka sibyaanan isip reporter.

Gisil-ip ko ang dakong relo sa atbang nga Photo Center ug kini nagtug-an nga lapas na og lima ka gutlo sa alas 8:00. Apan wala pa gihapon si Mr. Sevilla. Makadaghan na kini mahitabo.

Usahay gani maabtan pa siyag alas 9:00. Ambot nganong sagad man kining maulahi pag-abot nga duol-duol ra man unta ang iyang gipuy-an gikan sa among buhatan?

Duha lang ang regular teller sa maong sangang ahensiya sa Dakbayan sa Lapulapu - si Jose Mahinay ug si Genara Sandal. Nagsunod pagpangabot ang duha nianang pagka alas 8:10 na sa buntag. Miabot usab ang guwardiya nga si Joel Amores.

“Wa pa moabot si Sir Sevilla, Mar?” sukot kanako ni Jose.

“Wa pa lagi, Joe,” gitawag ko siya iyang dagnay.

“Kanunay lang gyud maleyt si Sir, da,” timang ni Genara.

“Mao lagi,” paundayon ko. “Ingon siya nga mosayo ta. apan siya man nuoy maulahi. Maypa tingalig kita na lay moda sa yawe.”

Diha pa unta koy isulti apan napakgang pagkakita ko sa among boss nga mikawas sa iyang gisakyan gikan sa Cordova.

“Pasensiya kaayo ninyo, ha, unsaong naaberiya man god ang gisakyan kong traysikol,” patin-aw ni Sir Sevilla kanamo.

Mipahimutang dayon kami sa among tagsa-tagsa ka puwesto dihang nabuksan na ang opisina. Si Mr. Sevilla milargo pod sa iyang lamesa. Apan gawas sa naandan namong trabaho suguon usab kami ni Sir Sevilla paglabay sa basura, pagpalit og sigarilyo, pagkaon, tambal sa hubak (kay hubakon man siya) ug uban pa.

Lain namong gikahinawayan sa among superbisor mao ang iyang pagka mapahimuslanon sa mga butang sa kompaniya. Kon aduna gani'y moabot nga kasangkapan gikan sa main office sa Cebu sama sa papel, staple wire, bolpen, lastiko ug uban pang gamit sa opisina dili gyud magdugay kay iya mang panad-on sa ilang balay.

Apan ang mao niyang binuhatan wala gyud maabot sa pandungog sa ulohang buhatan kay wa may nakaako kanamo pagtug-an niini kang Mr. Felipe Amoin, ang manedyer. Busa nagpadayon ang lupad ni Sir Sevilla nunot sa pagpangalarag sa dahon sa panahon.

Usa ka adlaw niana gipatawag siya og miting sa main office sa siyudad kay aduna kunoy sabot-sabotan. Apan sa iyang pagbalik natingala mi kay huyhoy man ang iyang abaga dayong pangagho. Nahibaw-an namo nga nanaktak diay og mga edarang sakop ang kompaniya ug usa kini sa apektado.

Nahimuot ako dihang nahawa na si Mr. Sevilla kay na-regular man among teller puli kang Jose nga maoy natudlong bag-ong superbisor. Samtang sa hilom nangindahay ko nga di unta mosunod si Jose Mahinay sa lapukon nga mga tunob sa napalagpot namong superbisor. (KATAPUSAN)