Oliver P. Flores

Sogod, Cebu

GIHINOL ko sa akong tudlo ang matahom nga nawong ni Norma nga diha sa kuwadro nga nagbitay sa bungbong sa sala. Nagpahiyom si Norma, naglubyok ang kandiis sa iyang walang aping.

“Bisan tua ka sa layo, nia sa sulod sa akong dughan ang imong gugma. Unta gidala mo sab ang akong gugma.” Hilom kong nakaingon sa akong kaugalingon.

Updates on President Benigno Aquino III's presidency

Hapit na maduha ka tuig nga nahilayo kanako si Norma, ang gipangga kong asawa. Tua siya magtrabaho sa Amerika, nagpuyo uban sa iyang mga ginikanan. Tulo ka buwan pa nga kami gikasal dihang nilarga siya paingon sa laing nasod.

Nakapanghupaw ko. Matag gutlo, gikutkot sa paghandom ang akong kasingkasing. Gimingaw na kaayo ko sa akong asawa.

“Ayaw kaguol, Rafael. Handumon ko ikaw kanunay. Nagpakasal ko nimo tungod kay gihigugma tika. Bisan pa sa pagsupak sa akong ginikanan, ikaw akong gipili.”

Nangumbitay sa akong mga ngabil ang nipis nga pahiyom.

Nahinumdom ko sa gipasalig ni Norma nako sa dayon na niyang larga. Hugot siyang migakos nako. Gibugtian ko sab kini sa akong mga hawok. Apan duna koy gipahinumdom kaniya.

“Tua sab didto si Danilo, ang lalake nga nagustohan sa imong mga ginikanan, Norma.”

“Salig nako, Rafael.”

Ug karon, nasayran ko nga usa ra ka ospital ang gitrabahoan ni Norma ug Danilo sa Amerika. Isip nars ang akong asawa ug isip doktor si Danilo. Sa kanunay kong pag-inusara sa among balay, kusion ko sa tumang pangabubho.

Nabalda ang akong hunahuna dihang dunay nanuktok sa pultahan sa sala. Giablihan ko ang pultahan. Si Artemio, akong higala. Gipasulod ko siya.

“Wa ka man motungha sa atong sabot kagabii, Rafael! Alegre kaayo mi sa beerhouse nga suki nato kaniadtong mga ulitawo pa ta. Ikaw ray nakakuwang sa barkada.”

Nag-atbang kami paglingkod si Artemio sa sala. Subo ang iyang hitsura.

“Naglain ang akong lawas, Art.” Hinay ang akong tingog.

“Kaha? Hapdos ug ngutngot ang pag-inusara, Raf. Opisina ug balay ra ang imong destinasyon. Lig-on ang gapos sa pagbati mo kang Norma. Unsaon na man lang diay ang imong kalipay?”

Nanghupaw ko. Tinuod nga gigapos ko sa akong gugma kang Norma.

Tinuod nga gipalabi ko ang pag-inusara kay sa paglingaw-lingaw.

“Ayaw pasagdi ang imong kaugalingon, Raf. Nahingawa ko nimo.”

USA ka adlaw, may nadawat kong suwat gikan kang Norma.

Nagkurog ang akong mga kamot nga nagbukhad sa suwat. Usa ka bahin sa suwat nagkanayon: “…ayaw na paglaom, Rafael.

Tawo lang ko nga wa makalikay sa tentasyon. Kanunay kami nagkita si Danilo. Sakit man apan ang reyalidad di kabakakan.

Nagkarelasyon kami si Danilo. Nia siya duol nako, samtang ikaw layo nako. Pasayloa ko…”

Wa na nako humana pagbasa ang suwat. Gitutokan ko ang kuwadro ni Norma nga nagbitay sa bungbong. Giduol ko kini. Gihinol ko ang matahom niyang nawong sa akong tudlo.

“Nakasabot ko, Norma. Nakasabot ko.”

Samtang sa akong kasingkasing, nabatyagan ko ang pagkalugtab sa gapos… sa lig-on nga gapos. Gaan ang akong mga kamot, morag dunay pako, nga mitangtang sa kuwadro sa akong asawa sa bungbong. (KATAPUSAN)