Alcea Maningo

Cangyan, Carmen, Cebu

PISTA sa baryo San Juan ning dakbayan karong adlawa. Daghang mga dagkong tawo ug mga bata ang nagkalingaw og panablig og tubig sa mga tawo nga masugatan. Si Iko, Kulas, Lorenzo, Joven ug Tatong nanagdalag balde ug kabo. Wa silay gipili nga tawo nga ilang sabligan. Bisag desente ang gisul-ob kay padulong sa trabaho, simbahan o eskuylahan mabiktima sa ilang panablig. Way pangaliyupo nga ilang paminawon. Mga katalirungan sila sa ilang baryo. Tumatapos na sila sa elementarya.

Sa eskina dapit sa barangay hall sa ilang baryo may tulo ka dagkong emburnal nga gihiklan sa daplin sa dalan. Mga salin ni sa proyekto sa gobyerno sa pagpalambo sa drainage aron masulbad ang problema sa pagbaha sa ilang barangay.

May tawong lago nga naghigda sulod sa usa ka emburnal. Si Iko ang unang nakakita sa tawo. Gisabligan dayon niyag tubig.

Mibangon ang tawo. Mikuray sa katugnaw. “Ayaw intawon ko ninyog bas-a, Dong!

Gihilantan ra ba ko!” pangaliyupo sa tawo. Buslot iyang purol ug sinina. Mora nag trapo sa kadaan sa iyang sapot. Daghang buling iyang lawas. Milakaw. Mihana og dagan pahilayo sa mga bata.

“Pista man ron ni San Juan, Noy. Kinahanglan bunyagan ang tanang tawo. Way pili,”

matod ni Iko nga nagtingsi. Migukod si Iko sa tawo. Misunod ang upat.

Wa gyud makadagan og layo ang tawo. Luya na siya sa iyang sakit. Ang lima ka mga batan-on nagpuli-puli pagsablig og tubig sa tawo. Gihurot gyud nila ang sulod sa ilang tagsa-tagsa ka mga balde. Mikuray og samot ang tawo. Miagumod kini sa katugnaw. Lingaw ug lipay kayo sila si Iko sa ilang nabuhat. Nagsige silag pangatawa.

“Kristiyano ka na, Noy! Ha- ha- ha- ha!” ni Iko.

“Unsay ngalan mo, Noy?” ni Lorenzo.

“Unsay apelyido mo, Noy?” ni Joven.

“Hain ka magpuyo, Noy?” ni Tatong.

“Gibunyagan ka namo sa ngalan sa amahan, sa anak ug sa espiritu santo!” ni Kulas nga nagkatawa.

Wa magtingog ang tawo. Nagsige og kuray sa katugnaw. Unya gitakigan siya.

“Dili ni mapasaylo inyong gibuhat. Gitunglo ko kamo!” naghangos ang tawo. Nagkurog nga namulong, “Masakit mog talubig!”

“Ikaw maoy nabasa sa tubig. Busa ikaw ray masakit og talubig!” hugyaw sa mga batan-on.

Wa sila masayod sa ilang gibuhat o kinsa ilang gibuhatan sa ingon.

PAGKALIWAS sa pista nagsigig pangita sila si Iko, Kulas, Lorenzo, Joven ug Tatong sa tawong ilang gibinuangan. Gilili nila ang emburnal kon mibalik ba ang tawo. Wa na gyud. Silang lima naglakaw nga nagtabon sa ilang kalawasan og malong, kay dunay mga unod nga nanubo sa ilang nawong, abaga, dughan ug sa ubang parte sa lawas, unod nga porma og tubig nga nidagayday sa ilang panit. Gusto silang mangayo og pasaylo sa taw okay basin og maayo sila sa sakit nga mitakboy sa ilang panit.

Nagpatambal silag mga albularyo, apan way usa nga nakaayo nila. Si Noy Paran, ang labing maalam sa tanang albularyo, miingon, “Maayo lang mo kon makit-an niyo ang tawo nga inyong gibinuangan. Pangayo mog pasaylo ug pasayluon mo. Kon dili, magpabilin

gyud mong ingon niana sa tibuok ninyong kinabuhi.”

Nakahilak sila si Iko sa ilang nahiaguman. Dako ang ilang pagbasol nga wa mopatuo sa pangaliyupo sa tawo. Namasin sila nga sa sunod pista ilang ikahibalag og usab ang tawo. (KATAPUSAN)