Henry Y. Mañus

179 Basak-Iba, Lapu-Lapu City

LUWAN sa Marman Bus Liner mapahiyumon si Jake nga naglingkod samtang naglantaw sa gawas. Ang kakusog sa dagan sa trak nga nia na karon sa kasadpang bahin sa Cebu ginuntan sa pinitik sa iyang kasingkasing. Kusog ang pagpitik niini nga gisugnoran usab sa kainit sa lawas sa batan-ong babaye nga nia karon sa iyang tupad. Gikan siya sa Negros ug mianhi sa siyudad sa Cebu aron duawon ang gikamingawang anak si Nelson.

May sakit si Nelson ug buot kining moduaw ang iyang amahan niini gayong adlawa. Sukad nga naminyo si Nelson nga wala magpahibalo kang Jake, wala na gyud kini mopauli sa Negros. Sa Cebu magtrabaho si Nelson ug lumad nga taga Cebu ang iyang naasawa.

“Ehimmm…” miigham si Jake agig pagdapit sa pagtagad sa babaye. “K-Kining… taga Cebu ka ba, Miss?”

“O, taga Cebu gyud ko. Miadto ko sa Negros kay gisugo ko. Apan wa gyud nako matultoli ang dapit nga iyang giingon busa mipauli na lang ko.” Tubag sa babaye dayong tan-aw sa nawong ni Jake.

“Ako diay si Jake!”

“Ako sab si Susan…” sa babaye nga midawat sa kamot ni Jake nga nakiglamano. “Ikaw, taga Cebu ka ba sab?”

“Taga Negros ko, Day. Mianhi ko dinhi sa Cebu kay duawon ko ang akong igsuon nga naminyo dinhi.” Milimod siya.

“Nakatultol ka ba sa dapit nga iyang gipuy-an?”

“Wala…” ni Jake nga gisundan sa paglingo-lingo. “Apan miingon ang akong igsuon nga iya lang kuno kong adtuon sa simbahan sa Sr. Sto. Niño. Adto ko magpaabot kaniya.

Nakatultol man ko sa simbahan kay may higayon man nga miapil ko sa Sinulog.”

Mihunong ang bus paghiabot sa South Bus Terminal. Nanganaog dayon ang tanang pasahero. Ug human makapanamilit sa usag-usa, nag-iyahay sila si Jake ug si Susan pagpanglakaw paingon sa ilang tagsa-tagsa ka destinasyon.

Samtang naglakaw si Jake paingon sa Basilica ni Sr. Sto. Niño mao day diha sa iyang hunahuna si Susan. Matahom ang babaye. Nagmahay siya karon nganong gipasagdan niya kini nga mahilayo.

Mag-alas dos na sa kahapunon dihang miabot si Jake sa Basilica sa Sto. Niño. Misulod siya. Ug tapos makapanguros ginamit ang bendita, miduol siya sa bakanteng lingkuranan.

Miluhod siya ug hilom nga nag-ampo nga unta ikahimamat niya pag-usab si Susan. Biyudo na siya ug mahimo nang magminyo pag-usab.

Human sa pipila ka gutlo sa iyang pagpaabot sa iyang anak sulod sa simbahan, may nasigpatan siyang usa ka babaye nga misulod ug maoy nakapalurat sa iyang mga mata. Giduol dayon niya ang babaye.

“Gidungog gyud dayon sa Diyos ang akong giampo nga ikahimamat ko ikaw pag-usab, Day Susan!” ni Jake nga ginuntan sa tam-is niyang pahiyom.

“I-Ikaw diay si Papa Jake?” ni Susan dayong tan-aw kang Jake ug ngadto sa dala niyang hulagway. “Ako ang gisugo ni Nelson sa pagkuha nimo dinhi, Pa, kay di pa siya makabangon tungod sa iyang sakit.”

Ug milakaw si Jake kauban ang gipangandoy niyang babaye nga wala lang niya damha nga asawa diay sa iyang anak. (KATAPUSAN)