Alcea Maningo

Cangyan, Carmen, Cebu

KRASH! BLAG! PLOK! Maayong pagkatangtang ang walang side mirror sa akong kotse nga akong gimaneho. Nagpahinay na ko ug ako na untang iparking ilalom sa skywalk sa Talamban dihang gi-obertikan ko og dyip depasaheroan. Anhi man god ko dinhi tigpalitan og Superbalita kada buntag. Ang puthaw nga side mirror sa tuo sad yip maoy niigo sa akong side mirror. Napughay kini pagdapat sa aspaltadong karsada. Hilabihang kurata nako. Nakuratan ug naglagot sab ang akong misis nga si Adela nga tupad nako sa front seat.

“Yabag ka mang draybera ka! Kulang ka sa seminar!” singgit sa akong kapikas. Isog ug malaguton siya.

Apan ako kalma ra man. Di man ko gustog away. Kay lagi sa disgrasyang ingon ini, duna man gyuy nagdanghag. Apan dili tinuyo.

“Bayran ko lag dos sintos ang side mirror, Sir,” hangyo sa drayber sa dyip human mihunong ug miduol sa kotse nga nagpangawot sa ulo.

“Ah, di ko mosugot. Kinyentos akong pangayuon!” sagbat ni Adela.

“Lisod man god og di mo mosugot og areglo. Malangan ta. Matrapik ta kay maghulat pa man tag pulis nga mohimog sketch. Unya magkinihaay pa gyud!” pasabot sa drayber sa dyip.

“Di mi mahadlok og kinihaay kay may abogado ming libre!” pintok nga pulong ni Adela.

Ako siyang gisikdo ug mihunghong, “Aygod palabig inistrikta kay di man sab

matag-an ang panahon nga kita sab unyay makig-areglo.” Gihikap ko akong bulsa luyo sa akong karsones. Kalit kong gikulbaan. Nangluspad ko ug gipaningot. Apan wa ko magpahalata sa drayber sa dyip.

Retirado ko nga magtutudlo sama sa akong misis. Nagdungan mig retiro. Pensiyon na lang among gisaligan. Dinungagan among pensiyon sa mga hatag-hatag sa among duha ka mga anak babaye nga si Myrna ug Maricor. Minyo na sila ug naglain nag puyo.

Ang akong gikalingawan nga routine matag adlaw mao ang ehersisyo, kay gikinahanglan na gyud ni sa tiguwang. Trayenta minutos akong ehersisyo inig kabuntag human makaligo.

Mag-ayrobiks ug kalistiniks ko. Dayon mamisibis sa akong tanaman sa mga lamas, utanon ug kamunggay nga bag-ong tinanom.

Laay na gyud kaayo ang kinabuhi sa retirado. Morag mag-ihap na lang sa mga adlaw. Unya kon way gikalingawan, dali rang masakit. Daghan na kong mga higalang nangretiro nga gipang-atake sa kasingkasing, nangahayblad ug gipang-stroke kay wa man silay inadlaw nga kalihukan. Di na mobangon og sayo. Kaon, kalibang ug katulog na lay bisyo. Usahay maghapon mig tan-aw sa telebisyon. Mag sing-along sab mi, labi nag sulngon ni Mr. Jess Tongko, among silingan.

“OKEY ra ko sa dos sintos. Bi, hain man? Dawaton nako. Ayg tuo anang akong misis. Ako man ning kotse. Rehistrado man nis akong ngan,” giingnan ko ang drayber sa dyip, dungan sa pagsikdo kang Adela nga di patingugon.

Nagsugod nag tapok ang mga tawo duol sa mga sakyanan. Duna nay traffic enoforcer nga nibiya sa iyang puwesto ug milakang paingon namo. Ginerbiyos na kog mayo.

Mikuot sa iyang pitaka ang drayber. Mikuhag duha ka gatos nga papel de banko. “Salamat, Sir. Kon ingon pa lang tanang tag-iyag sakyanan sama nimo, wa unta kaayoy kaso sa husgado mahitungod sa sakyanan.”

Gidawat ko dayon ang bayad. Ug dali kong gipadagan ang kotse aron adto na lang ko palit og Superbalita sa laing newsstand.

“Naunsa ka, Mario, nga nidawat ka man lang og gamay?” sukot ni Adela dihang layo na mi sa nahitaboan.

“Nalimtan nako akong lisensiya!” tubag ko nga morag naibtan og tunok. (KATAPUSAN)