Oliver P. Flores

Sogod, Cebu

NAGHILAK si Andreo. Nagpahipi siya sa pultahan sa simbahan sa Santa Cruz. Mihuot ang iyang dughan samtang naglantaw sa babaye nga gikasal sa anak sa mayor sa ilang lungsod.

Naguba ang iyang pagbati. Kon adunahan pa lang siya, di unta magun-ob ang ilang gugma ni Charlene. Siya unta karon ang gikasal uban ni Charlene. Apan anak lang siya sa mag-uuma. Sangko sa kapunawpunawan ang pangandoy sa mga ginikanan ni Charlene.

“Ayaw ipamugos ang imong kaugalingon namo, Andreo! Di mahitabo nga madawat ka namo alang sa among anak!”

“Si Adolfo ang angay kang Charlene! Bugtong siyang anak sa atong mayor. Dakog kayutaan. Daghan og negusyo. Si Adolfo ang makahaw-as sa among kalisod!”

Nagbaga ang tinguha sa mga ginikanan ni Charlene. Ang ilang mga pulong mikuniskunis sa iyang pagka tawo. Ug sa matag hinumdom niya niini, sama karon, daw gilubong na siya sa yuta.

Naminyo sab si Andreo kang Estrella, anak usab og mag-uuma sa Santa Cruz. Nakabaton silag himsog nga anak, usa ka lalake. Si Homer ambungan, liwat kang Andreo.

Samtang si Charlene, sa Amerika na nanimuyo uban sa iyang bana, si Adolfo.

II.

MILABAY ang 25 ka tuig. Dako nag kausaban ang Santa Cruz. Duna nay matahom nga beach resort. Lain na ang mayor sa lungsod. Nindot na ang plasa ug duna nay dako nga sports complex.

Bugnaw ang kabuntagon. Nagkatawa si Estela nga nagdagan sa puting baybayon. Milutaw ang iyang katahom sa gisul-ob nga bathing suit.

“Gukda ko, Homer!”

“Maapsan gani tika, bantay ka lang! Lumsan tika sa akong mga hawok!” kusog ang katawa ni Homer nga migukod kang Estela.

Mitimpasaw sa dagat si Estela. Misalom. Gisundan gihapon siya ni Homer. Naapsan sa ulitawo ang dalaga. Sa ilawom sa dagat mibuhagay ang ilang pagbati. Hugot silang naggakos. Nag-akob ang ilang mga ngabil.

Mipusnga sila sa ila nang pagtunga. Nagkuptanay sila sa kamot nga namalik sa ilang cottage.

“Kamalipayon ko, Homer. Unta way babag sa atong gugma.”

“Way si bisan kinsa nga makapugong sa atong pagminahalay, Estela.”

Hapon na nga mipauli si Estela sa matahom ug dako nilang balay. Gisugat siya sa iyang amahan, si Adolfo. Patay na ang mga ginikanan ni Adolfo. Siya na ang nagdumala sa ilang mga negusyo sa Santa Cruz. Siya na ang labing sapian sa ilang dapit.

“Kumusta ang inyong pagpangaligo sa beach ni Homer, Estela?” nagpahiyom si Adolfo nga miagbay sa iyang anak.

“Enjoy mi, Papa.”

“Gradwado ka na sa kolehiyo. Ug si Homer nakahuman na sab og kurso sa pagpaningkamot ni Andreo. Anugon nga patay na siya ug si Charlene. Wa nila masud-ong ang tim-os ninyong gugma ni Homer.”

“Kon hain man sila ron, Papa, sigurado kong nagmalipayon sila.”

“Wa koy pagsupak kang Homer, Estela. Wa.” Milingiw si Adolfo. Duna siyay taguon.

Apan naapsan sa panan-aw ni Estela ang mga luha ni Adolfo nga nangagas sa mga mata niini.

USA ka Dominggo, gihiusa sa kaminyuon sila si Estela ug Homer. Nabanhaw ang gugma ni Charlene ug Andreo sa ilang pagkatawo. (KATAPUSAN)