Ernesto D. Lariosa

San Fernando, Cebu

GILUKOT ang iyang galamhan sa usa ka suliran nga nahimugso dihang nasakpan siya sa asawa sa ilang regional director nga kuyog kang Menchi sa Azucena Botique sa may Dalan Colon. Wa makapugong si Mrs. Lilia Pascual, gitawgan siya niini sa ilang opisina.

“Clerk ka lang diha... nangabit ka! Ka wa gud nimoy puangod! Public school teacher ang imong asawa, angay unta nimong respetahan. Daghan kag anak, asa man nimo gibutang ang

imong utok, tawhana ka!”

Wa dugaya gibutang niya ang telepono sa iyang lamesa, Mora siyag nalipong sa di makaon og iro nga kasaba sa asawa sa iyang labaw. Nagtuo siya nga paagi to sa ilang labaw aron makakita ang asawa niini nga sila si Menchi nagkuyog ug gisultihan nga uyab sila.

Kon nasayod pa ni si Mrs. Pascual sa kamatuoran manlipaghong unta ni sa kauwaw ug kuso-kusuhon pa ang garbo niini sa kaikog.

Usa ka buntag niana gipatawag siya sa ilang regional director nga si Floro Pascual. Nagdali siyang miadto sa buhatan niini sa ikaduhang andana. Wa madugay diha na siya sa sud sa mabugnawng opisina sa ilang labaw.

“Daghan kaayong salamat sa imong pagtuman sa akong hangyo kanimo, Celso. Sa di madugay e-promote ko ikaw nga operations officer inig-retire ni Rey Labadia sunod buwan.”

Mihunong makadiyot. Mihangad sa kisame. Miigham. Mipadayon sa pagsulti. “Nagsabak na si Menchi, Celso, ug akong i-abang og apartment. Sa gihapon gikinahanglan ko ang imong pagtabang. Imong angkunon ang iyang gisabak bisan diha lang kutob.”

Wa siya makatingog. May mihuot sa iyang tutonlan.

“Sige, mao ra na ang tuyo nako nimo. Ayaw kalimot sunod buwan ikaw na ang operations officer sa atong buhatan.”

Morag naglisod siya paglakang padulong sa gawas. Gipangisgan lang niya ang pagbaswat sa iyang mga tiil kay tingalig makasabot si Mr. Pascual sa iyang gibati. Sa iyang paglingi nakita niya ang pagbuklad sa pahiyom sa ilang labaw.

Human makapanihapon sa ilang canteen nagdali siyang mipauli. Ang iyang asawa nga si Luisa ug upat niya ka mga anak minglarga nianang buntag padulong sa Zamboanga sakay sa ayroplano sa Cathay Pacific. Mobakasyon ang iyang pamilya didto. Taga Dipolog ang iyang asawa.

Pag-abot niya sa ilaha gisugat dayon siya sa kaigang sa panahon. Buwan sa Mayo, misikad na pag-ayo ang gitagna sa Pag-asa nga El Nino. Morag mobuto ang iyang dughan sa kaalimuot. Gipaandar niya ang electric fan sa ilang sala. Mituyok kini. Gipislit pa niya. Kusog nga mikapa-kapa ang hangin sa kabugnaw. Milingkod siya. Gitutokan niya ang nagtuyok nga electric fan. May mga kagaw sa kahimatngon nga nangamang sa iyang pangisip. Kalit siyang mitindog. Di siya usa ka butang nga patuyukon lamang sama sa electric fan. Tawo siya nga may pangisip. May pagbati. May pamilya kansang kaugmaon anaa sa iyang mga abaga. Labaw sa tanan di siya buot nga kasamaran ang dughan ni Luisa nga iyang gimahal tungod lang sa gipasalig nga promosyon ni Mr. Pascual. Taudtaod, nakahukom na siya.

Pagka buntag sama sa naandan misayo siya sa pagtambong sa trabaho. Dihay sayo pa kay kaniya nga mga kawani. Misaka siya sa ikaduhang andana. Giagian niya ang sekretarya sa ilang labaw nga si Menchi nga dakog pahiyom niya, apan wa kini niya tagda. Gituktok niya ang seradong opisina ni Mr. Pascual.

“Come in!” May mitingog sa sud. (KATAPUSAN)