Chris Villanca Fajardo
Kasambagan, Pilipog, Cordova, Cebu
DRAYBER sa dyip depasahero ang trabaho ni Brando. Kusog nga mibundak ang ulan niadtong tungora samtang nagdagan ang iyan dyip. Basta gani mag-ulan mahinumdom dayon siya kang Nelia, ang iyang asawa.
Nahinumdom siya kanus-a tungod sa pagbundak sa makusog nga ulan didto sa kabukiran, mibul-og usab ang makusog nga baha sa kasapaan paingon sa dagat. Tungod sa buhawi naguba ang tulay sa Lapayan nga nahisakop sa lungsod sa Kauswagan, Lanao del Norte.
Ingon man usab sa Napo, Linamon, Lanao del Norte. Kalit kining gisanapan sa dakong baha ug nangaanod ang mga gagmayng balay uban sa mga tag-iya niini ug nanglutaw paingon sa dakong lawod.
Daghan ang nangamatay sa mga molupyo sa Barangay Napo ug Barangay Lapayan. Ug usa na niini si Nelia, ang asawa ni Brando.
Sa wala pa ang trahedya nagkasultianay pa sila si Brando ug Nelia.
“Brando, paminawa ko. Basta gani ting-ulan, pauli dayon dinhi sa ato sa Napo, kay peligro kaayo kining atong pagpuyo. Nia kita daplin sa katunggan sa kanipaan,” ni Nelia nga mihangad sa kapunawpunawan, didto sa halayo nga kabukiran nga maoy gipuy-an sa mga Maranaw. Kining suba sa Lapayan ug Napo may kongkreto nga tulay ug maoy nagdugtong sa Lapayan ug Napo.
“Oo, Nelia, mopauli ko dayon,” tubag ni Brando sa asawa.
Apan tungod lagi sa biyahe ni Brando sa iyang Armac nga dyip sa rota gikan sa Iligan City ngadto sa Kulambugan, Lanao del Norte, sa pagkahitabo sa trahedya kanus-a mibundak ang makusog kaayong ulan gikan sa kabukiran, gibanlas sa baha ang iyang payag uban sa iyang pamilya. Walay naluwas sa iyang mga anak ug asawa. Hapit gani maghikog si Brando sa nahitabo. Maayo gani kay gialam-alaman siya ni Lily, suod nga higala nilang Nelia. Si Lily nahimo niyang kapuyo karon.
Tungod kay ting-ulan na, naghandom na sab si Brando kang Nelia. Ania siya karon sa terminal sa Iligan City aaron pagbiyahe sa sab paingon sa Kulambugan, Lanao del Norte.
LAWOM na ang gabii dihang si Brando nakabalik dinhi sa Iligan City gikan sa Kulambugan. Karong gabhiona wala na siyay pasahero nga gidala. Nag-inusara na lang siya sulod sa dyip. Apan paghitungod niya sa sementeryo sa Lapayan may usa ka babaye nga nagpasingulan mipara sa iyang dyip. Ang maong babaye may bandana nga itom nga gipandong sa iyang ulo. Gipahunong niya ang dyip aron makasakay ang babaye.
“Day, asa man ka manaog?” pangutana ni Brando. “Diin ka man diay gikan ug asa ka paingon?” Gipasutoy niya ang sakyanan dihang nakalingkod na ang babaye didto sa likod.
“Gikan pa ko, Dong, sa impiyerno. Adto ko paingon sa sementeryo sa Linamon,” tubag sa babaye. Nagtuo si Brando nga nagtiaw ang babaye. Apan natingala siya kay samtang nagdagan ang dyip ang mga iro nga iyang malabyan diha sa kadalanan mouwang ug maoy nakapanglimbawot sa iyang balhibo. Ug may nabati sab siyang inaringkil sa kadena nga ingon sa giguyod sa iyang sakyanan. Gusto untang manaog si Brando sa sakyanan, apan tungod sa kakusog sa ulan wala na siya modayon.
“Day, ania na kita sa sementeryo sa Linamon. Kanaog na kay mopauli na ko sa amo.
Naghuwat didto si Lily nga mabalak-on kay lawom na ang gabii,” matod ni Brando nga mipahunong sa sakyanan.
“Oo, Dong Brando, anhi ra ko!” sa babaye. “Abi mo, Brando, ako si Nelia ang dugay nang namatay nimong asawa!”
Kalit nga mikaging si Brando sa iyang nabati. Misiga ang iyang mga mata nga milingi sa pasahero. Apan wala na niya kini igkita. Dali niyang gipaandar ang dyip ug gipasutoy sa dalan, sungasong sa kusog nga ulan. (KATAPUSAN)