NI Wilfredo G. Anoos, Dev.Ed.D., FRIEdr
Si Rose Rodriguez usa ka propesyonal nga magtutudlo sa usa ka inilang pribadong unibersidad sa Sugbo. Bugtong anak siya ni Don Ernesto Rodriguez ug Doña Carmen Rodriguez, usa sa labing iladong pamilyang negosyante sa dakbayan. Ilang gipanag-iya ang daghang commercial buildings, kompaniya sa transportasyon, ug ubang mga negosyo.
Usa sa ilang mga drayber mao si Fidel. Moreno, kugihan, matinahuron, ug nailhan sa iyang pagkamasinabtanon. Human sa iyang katapusang biyahe matag gabii, iyang igrahi ang sakyanan sa kilid sa mansyon sa pamilyang Rodriguez ug ihatod ang yawe sa sulod sa balay.
Usa ka gabii, samtang naglakaw si Fidel paingon sa pultahan aron ihatag ang yawe, nakurat siya sa iyang nakita. Naglingkod si Rose sa sala sa mansyon. “Maayong gabii, Ma’am Rose,” maulawon nga miingon si Fidel.
“Maayong gabii usab, Fidel,” mitubag si Rose samtang nagtan-aw kaniya. Sa unang higayon, nagkatinan-away sila og maayo. Wala pa gyod nila matagad pag-ayo ang usag usa kaniadto. Namatikdan ni Fidel ang puti ug hamis nga panit ni Rose ug ang matahom nga pahiyom niini. Si Rose usab nakabantay sa matinud-anon ug malumo nga mga mata ni Fidel.
“Nganong wala man ka mitungha sa university karon, Ma’am?” nangutana si Fidel. Mingisi si Rose apan makita ang kasakit sa iyang nawong. “Nalisahan ko. Nihubag ang akong tiil human ko natakilpo kagahapon. Lisod ilakaw.”
“Sus, kasakit raba gyod ana, Ma’am.” Kalit nga nangutana si Rose. “Fidel, kamao ba ka mohilot og lisa?” “Nakasuway ko sa una. Ang akong lolo man ang nagtudlo nako. Nakaayo man sab ko og pipila ka silingan.”
“Pwede ba ko nimo hiloton?”Naulaw si Fidel apan mitando. “Kon mao ang imong gusto, Ma’am.”Didto sa bangko sa sala, hinay nga gihilot ni Fidel ang tiil ni Rose. Human sa pipila ka minuto, mibati si Rose og kahupayan.
“Murag nawala gyod ang kasakit,” miingon siya nga nagkatawa. “Sulti ra kon sakit pa,” tubag ni Fidel.
Sukad niadto, mas nagsige na silang istorya. Matag gabii nga moabot si Fidel aron ihatag ang yawe, maghulat gyod si Rose permi. Ang ilang mga panag-istoryahanay nahimong taas ug mas lawom. Naghisgot na sila sa ilang mga damgo, kabalaka, ug paglaum sa kinabuhi.
Usa ka gabii, miingon si Rose. “Fidel, nganong murag malipayon man ka bisan daghan kag problema?”
Mitubag si Fidel, “Kay nagtuo ko nga ang tinuod nga bahandi dili kwarta, kundili kalinaw sa kasingkasing.” Nahilom si Rose. Nadani siya sa kinaadman ug kabuotan ni Fidel.
Sa paglabay sa mga bulan, nahimo silang managhigala ug sa ulahi, nagkahigugmaay. Apan ilang gitago ang ilang relasyon tungod sa kalainan sa ilang kahimtang sa kinabuhi.
Usa ka adlaw, nasakpan sila ni Don Ernesto ug Doña Carmen nga naggakos sa likod sa mansion, didto sa mga tanaman nga mga bulak. “Nabuang ka na ba, Rose?” misinggit si Don Ernesto. “Usa lamang ka drayber ang imong gipili!”
“Papa, dili sukod ang trabaho aron masukod ang pagkatawo sa usa ka tawo,” tubag ni Rose. “Dili gyod mahimo kini!” misinggit usab si Doña Carmen. Mitutok si Don Ernesto kang Fidel.
“Gikan karon, tangtang kana sa trabaho! Ug ayaw na gyod pagpakita diri!” “Sisiiir, tinuod nga nahigugma ko kang Rose,” maisog nga miingon si Fidel. “Pahawa!” singgit ni Don Ernesto.
Napugos si Fidel sa pagbiya. Apan wala magdugay, misunod si Rose kaniya. “Rose!” mihunong si Fidel. “Sigurado ka ba ani?”“Oo. Mas pilion ko ang tawo nga akong gihigugma kaysa sa tanan nilang bahandi.”
Mibakwit sila ngadto sa bukirang dapit diin nagpuyo ang pamilya ni Fidel. Nasuko pag-ayo ang mga ginikanan ni Rose.
“Kon mosupak ka namo, wala kay madawat bisan usa ka property gikan namo!” pahimangno ni Don Ernesto. Mitubag si Rose, “Dawat nako ang inyong desisyon. Apan dili ko ibaligya ang akong kalipay alang sa kadato.”
Lisod ang ilang kinabuhi sa bukid. Wala nay mga katabang, mahalong balay, ug mahalong sakyanan. Apan nagtinabangay sila sa pag-atubang sa matag adlaw. Usa ka gabii, samtang nagtan-aw sila sa mga bituon, mihangyo si Fidel.
“Pasayloa ko, Rose. Wala ko mahatag ang kinabuhi nga imong naandan.”Mipiyong si Rose ug mipahiyom nga naggakos og hugot ni Fidel. “Fidel, ang gugma dili makita sa kadako sa balay o sa gidaghanon sa kwarta. Nakaplagan nako ang tinuod nga kalipay dinhi uban kanimo.”
Gigunitan ni Fidel ang iyang kamot.
Bisan wala nila madawat ang bahandi sa pamilyang Rodriguez, nakab-ot nila ang usa ka bahandi nga dili mapalit sa kwarta—ang tinuod nga gugma, pagsalig, ug kalipay nga naggikan sa ilang kasingkasing. Ug mao kana ang labing dako nilang kadaugan batok sa mga pagsulay sa kinabuhi.
