MAR MAÑUS, JR. / Basak-Iba, Lapu-Lapu City
Asoy sa akong amahan:
“Kaniadto, sugoon ako sa akong Papa Henyo
Nga ang kaabag namong kabaw ako magbakero
Unya sa bukubuko sa kabaw magsakay ko
Magdala kog lapis ug gusbat nga kuwaderno
Samtang ang kabaw nanibsib sa sagbot lapyo kaayo
Magkalingaw sab kog puga sa akong ulo
Aron hinayhinayag tagik ang balak nga maayo.”
Mao kana ang sugid sa gikamingawan kong amahan
Nga dili ko gayod mahimong makalimtan
Ug human sa nanglabayng daghang katuigan
Misangko na gayud siya sa utlanan sa kalibotan
Unya sa matag gabii nga mingaw na kaayo ang kinaiyahan
Dili ko gayud kapugngan nga mamalik sa akong panumdoman
Ang mga gabii nga kami mag-uban-uban
Aron tagikon ang mga napupho sa among alimpatakan:
Mga balak nga mopabangon kanamo gikan sa higdaanan.
Kon makakita gani akog kabaw nga gi-post diha sa kahanginan
Mahinumdom gayud ako sa pinangga kong amahan
Nga naglangoy-langoy sa lawod sa katitikan
Nga magpusnga-pusnga aron lang gayud nga iyang mahuman
Ang balak nga maoy numero uno niyang kinaham.
Karon, dili gayud ako makalikay sa pagsubay
Sa iyang mga tunob nga hinay-hinay nag- kapapas sa kadugay
Mao nga kon mokusi na gani kanako ang mga kuko sa kalaay
Bunloton ko ang makinilya nga giabguan na sa kadugay
Ug mokiat lang ang akong handurawan bisan magbuntagay
Aron lang ang mga balak nga nanumbalay mahan-ay.
Mao lagi gayud kana ang ako dayong mahanduraw
Mahinumdom gayud ako sa akong amahan nga mipanaw
Labi na sa mga higayon nga makakita akog kabaw
Kay ang minahal kong Papa Mar Sr., halos matag adlaw
Magtagik og balak diha sa bukubuko sa kabaw!
