GERWIN VIC E. BHUYO
Bangkok, Thailand
Miagiot ang lingkoranan ug ludhanan
sa hapyod sa panapton nga gikuptan ni Ligaya.
Ang mga tipaka sa bidlisiw
mitaroy sa kahoy, sama sa mga pangaliya
nga gipangsabwag sa altar.
Si Lando, igmat,
ang uniporme nga gisul-ob, timaan sa iyang pagka makanunayon,
hingpit nga kasaligan,
mabinantayon, sama sa mga perigrino
nga nagmatngon sa ilang pag-ampo,
nagpabiling matinud-anon sa mga balaod.
“Gikapoy na ba ka, Ligaya?”
Gipangutana niya ang babayeng nagdiskanso,
mihapsay sa buhok,
mipahid sa singot—ang mga pagdahili sa iyang dagway
murag nagpasabot sa daghang kamatuoran
nga maglisod siya sa paglitok.
“Wala,” iyang tubag.
“Anad nako ani.”
Lingkoranan ug ludhanan ilang gipahulayan—
sama sa mga debotong nagpadayon sa ilang pagpanaw,
gabalon sa ilang mga pagtuo,
pangindahay,
ug kahingawa
sa dughan sa Basilika.
“Trapohan ra nato, Lando.”
“Tinuod, trapohan ra gyod nato.”
________________________________
*Basilica Minore del Sto. Niño de Cebu