EMELIA FAJARDO BONTILAO
253 D. Jakosalem St., Zapatera, Cebu City
Luwan niining sakyanan sa kadagatan
Gitadlas ko ang halapad nga kalawran
Sa tinguha nga makaduaw sa yutang natawhan
Hinambin ang kahinam nga nagpuot ning dughan
Nga ikahangop ko na ang akong kaliwatan
Nga sa daghang katuigan akong gikamingawan.
Singko anyos pa ko gibiyaan mi’s among amahan
Ug nagminyo’g usab ang akong inahan
Upat ming salingsing sa among mga ginikanan
Ako ikatulo ug bugtong babaye namong tanan
Ang kamagwangan mitaliwan, sa dinamita nabuthan
Lain kong magulang ug ang kamanghuran
Gidala sa akong inahan, nasamaran akong dughan
Ako iyang gibilin sa akong mga apohan
Daw midat-og kanako ang kalibotan!
Sa pagnapulo’g pito na nako, milangyaw ko sa dakbayan
Nanimpalad, nangalap og sarang kabuhian
Singot ug luha akong natagamtaman
Ug gihimo nakong inspirasyon o lamdaman
Aron ang akong pangandoy matuman
Nga akong mga igsoon subli kong ikauban
Kay ang kamingaw nila, nag-uylap ning dughan.
Karon nga hingkod na ang akong salabotan
Ug aduna na akoy mga salingsing nga gialimahan
Usa sa among kaliwatan, iya kong gisayran
Nga magreyunyon kuno mi pagkasunod bulan.
Mao lagi nga luwan niining sakyanan sa kadagatan
Nag-aliwaros, nag-ugpo-ugpo ang akong kahinam
Nga mahangop, magakos ang akong kaliwatan
Basin motambong akong magulang ug among kamanghoran
Nga akong gikamingawan sa hataas nga katuigan!