Ang maayong Samaritano maoy ulohan sa Ebanghelyo karong adlawa (Lk.10:25-37).
Dinhi ning Ebanghelyoha, adunay usa ka abogado nangutana unsay buhaton aron maangkon ang kinabuhing dayon. Si Ginoong Hesus mihatag sa duha ka dagkong sugo, ang paghigugma sa Diyos labaw sa tanan ug sa silingan sama sa kaugalingon (b.27).
Apan buot mahibaloan sa abogado kinsa man ang iyang silingan. Dinhi, tino nga mitubag si Ginoong Hesus pinaagi sa sugilanon sa usa ka tawo nga gibanhigan sa mga tulisan. Ning maong sugilanon, adunay upat ka tawo nga nahilambigit. Una, ang tawo nga gibanhigan; ikaduha, ang Pari nga milabay lamang sa tawo nga gibanhigan; ikatulo, ang Lebitiko nga milabay lang usab; ug ikaupat, ang Samaritano nga naluoy sa tawong gibanhigan ug miatiman kaniya aron maluwas.
Ug si Ginoong Hesus nangutana sa abogado: Hain ba ning tulo ang silingan sa tawong gibanhigan? Ang abogado mitubag nga ang tawo nga miatiman, ang Samaritano. Ug gitapos ni Ginoong Hesus ang mubong sugilanon sa pag-ingon, “Lakaw ug buhata usab ang sama niini?” (b.37).
Ang unang makita ning maong sugilanon mao ang tawong anaa sa kalisdanan, ang tawong gibanhigan. Tataw nga siya ang labing nagkinahanglan sa panabang kay himatyon siya gumikan sa mga bun-og sa iyang kalawasan.
Ang ikaduha mao ang Pari nga milabay lamang sa tawong himatyon. Dako usab kini nga punto. Kay ang Pari aduna may obligasyon sa pag-atiman dili lang sa pisikal nga lawas kondili sa espirituhanon usab. Apan dinhi, daw gipakita usab ni Ginoong Hesus nga gibaliwala sa Pari ang iyang obligasyon ngadto sa Diyos ug ngadto sa tawo. Ning panahon karon, adunay mga namatikdan nga kon dunay tawag para hilog-sa-masakiton-o-himatyon, balibaran lang gilayon kini sa ministro.
Ang ikatulo mao usab ang Lebitiko, nga, sa kaarang panahon, nag-alagad usab sa Templo isip pari, musikero, piyado sa Templo, opisyal sa Templo. Sa linangkob nga pagkasulti, sila mao ang nanaglihok diha sulod sa Templo o Simbahan. Daw gipakita usab ni Ginoong Hesus nga gibaliwala lang usab sa Lebitiko ang pagtabang sa tawong gibanhigan ug himatyon.
Ug ang ikaupat mao ang Samaritano kinsa naluoy gilayon sa tawong himatyon ug iya kining gitabangan. Sa karaang panahon, ang Samaritano mao ang grupo sa mga tawo didto sa Israel nga giitsapwera sa mga Hudiyo (Jews). Sa laktod, giisip sila nga dili sakop sa Judaismo. Apan, daw gipakita ni Ginoong Hesus nga ang gibuhat sa Samaritano mao hinuon ang husto ug gikahimut-an sa Diyos.
Dinhi – kung kinsa ang silingan – wala kini mag-agad sa estado sa usa ka tawo, ma-Pari man, ma-Lebitiko, o ma-Samaritano, kondili mag-agad sa estado sa kasingkasing sa tawo. Ug kanilang tulo, ang Samaritano maoy adunay kasingkasing alang niadtong tawong tinud-anayng nagkinahanglan sa panabang.
Si Ginoong Hesus mitukso sa abogado, aron siya mismo ang “mohukom” (tukma sa iyang estado isip abogado) kinsa ang matuod nga silingan niadtong tawong gibanhigan ug himatyon. Ug kon buot siya makaangkon sa kinabuhing dayon, iya usab nga sundon ang gibuhat sa Samaritano.
Isip panapos ning hamubong pamalandong, kinsa ba ang akong silingan? Una, ang Samaritano maoy silingan sa tawong gibanhigan, kon tan-awon sa perspektibo sa naulahi. Ikaduha, ang tawong gibanhigan maoy silingan sa Samaritano, kon tan-awon usab sa perspektibo sa naulahi.
Ug alang kanatong tanan nga nagatuo kang Ginoong Hesus, bug-at kaayo ang iyang gisulti: “Walay bisan kinsa nga moingon, ‘Ginoo, Ginoo,’ makasulod sa gingharian sa langit, apan kadto lamang nga nagatuman sa kabubut-on sa akong Amahan nga anaa sa langit” (Mat.7:21).
Sa sugilanon, dili ang Pari, ni ang Lebitiko, apan ang Samaritano maoy nakahimo sa kabubut-on sa Langitnong Amahan sumala ni Ginoong Hesukristo. Pamalandongan: hain kaha kita niining tulo?