Ang matukawon ug matinuoron nga alagad maoy ulohan ning Ebanghelyo karong adlawa (twa.Lk.12:35-40).
“Ug kamo usab pangandam, kay sa takna nga wala ninyo damha moabot ang Anak sa Tawo” (b.40). Nag-aghat kini sa tawo sa pagpangandam sa umaabot nga takna, ang takna nga Diyos lamay nasayod kanus-a.
Bug-at kining maong pasumbingay. Kay kon moabot si Ginoong Hesus ug makaplagan niya ang iyang katawhan nga nahinanok, nan dili niya sila pagasilbihan sa iyang kaluwasan.
Apan unsa ba kining pagtukaw nga gihisgutan dinhi? Ug unsa ba usab kining wala pagtukaw o paghinanok og katulog?
Sa kinabuhing lawasnon, ang pagtukaw mao ang pagmata kanunay. Sa kinabuhing espirituhanon, ang pagmata kanunay mao ang pagtutok kanunay sa mga sugo ni Ginoong Hesus, o ang pagpuyo kanunay diha sa kabubut-on sa Diyos o katarong sa Diyos.
Sa laing bahin, ang paghikatulog mao ang pagpiyong sa mata. Sa kinabuhing espirituhanon, nagpasabot kini og wala magtan-aw kanunay sa mga sugo sa Diyos. Gipiyongan ang kabubut-on sa Diyos. Gipuy-an ang kadautan. Susama kini og nahikatulog, wala makakita sa kahayag sa katarong sa Diyos.
Busa, gipahimangnoan kita ni Ginoong Hesus nga magtukaw. Kay sa pagbalik unya niya, ang Anak sa Tawo, mapalgan niya ang iyang mga sulugoon nga nagpuyo diha sa kinabuhi sa kahayag sa Diyos. Ug iya silang pagasilbihan, o, sa laing pagkasulti, iya silang dad-on ngadto sa kahayag sa iyang gingharian.
Ang atbang niini mao ang pagpuyo diha sa kangitngit. Ang pagpiyong sa mata susama sa pagpuyo diha sa kangitngit sa kinabuhing dautan, subay sa kabubut-on ni satanas. Susama kini og nahinanok pag-ayo. Ug kon mapalgan sa Anak sa Tawo nga nagpuyo sa kangitngit ang iyang mga sulugoon, nan, dili niya sila silbihan sa iyang kaluwasan, o dad-on ngadto sa kahayag sa iyang gingharian.
Ang pangutana karon mao: kon moabot og kalit si Ginoong Hesus, andam ba kaha kita nga moatubang kaniya? Kahayag o katarong ba kaha ang atong kinabuhi, o, kangitngit o kadautan ba kaha hinuon ang iyang makaplagan?
Ning kalibutan karon, atong makita nga wala nay halos pagpakabana ang tawo mahitungod sa pag-abot sa Anak sa Tawo nga mao si Ginoong Hesukristo, kinsa maghukom sa mga buhi ug sa mga minatay.
Mihatag og mga ilhanan si Ginoong Hesus sa iyang pagbalik nga ang Diyos lamay nasayod kanus-a. Makita kini diha sa Ebanghelyo ni San Mateo, 24. Ang mga katalagman nanagsugod na, apan wala lang kini panubalinga sa katawhan; padayon lang sa inadlawng kinabuhi nga ingon og wala lamay nahitabo.
Busa, mahitabo gayud ang giingon ni Ginoong Hesus nga sa iyang pag-abot wala magdahom ang tawo. Ug sama sa napulo ka mga ulay (twa.Mat.25:1-13), mapalgan ang lima nga maalamon, kay kanunayng gibutangan og lana ang ilang tagsatagsa ka suga aron magsiga kini kanunay, ug mapalgan ang laing lima nga danghag, kay wala magpakabana og butang og lana sa ilang tagsa-tagsa ka suga ug wala kini magsiga.
Tukaw ba o hinanok ba? Pili lang ang tawo hain niini ang pagasundon o pagabuhaton. Kon atong tutokan ang panghitabo karon sa atong nasod, makapangutana kita, nagsubay pa ba kaha kini diha sa kahayag sa Diyos o diha ba kaha sa kangitngit ni Satanas.
