Kon nagkaguliyang ang mga tag-as nga pamunoan sa nasud may labot sa grabeng kurapsiyon, gisamutan sa paghampak sa sunod-sunod nga bagyo, aduna pay laing hagit nga giatubang ang Pilipinas. Ang pagpahamtang sa kagamhanan sa nasud sa Kuwait og silot kamatayon ngadto sa usa ka Overseas Filipino Worker (OFW).
Ang kaso sa atong kaigsoonan nga OFW nga gisilutan sa kamatayon sa Kuwait nagdala og bug-at nga kabalaka ug kaluoy sa katawhan. Ang kamatuoran nga usa ka Pilipino, nga nangandoy lamang og mas maayong kaugmaon alang sa iyang pamilya, ang nag-atubang karon sa labing grabe nga silot sa balaod sa laing nasud.
Kini magsilbi nga pahimangno sa tanan nga dili sayon ang pakigbisog sa atong mga kababayan sa gawas sa nasud.
Dili nato ikalimod nga ang gobyerno sa Kuwait adunay katungod sa pagpangita sa hustisya alang sa ilang biktima. Apan, isip nasud nga nagbarug alang sa katungod ug dignidad sa matag Pilipino, ato usab nga ipadayag nga ang proseso sa hustisya kinahanglan patas, limpyo, ug wa gidalidali.
Ang silot sa kamatayon usa ka desisyon nga dili na mabalik, busa kinahanglan nga ang tanang legal ug humanitarian nga lakang masiguro una pa kini ipatuman.
Ang panawagan sa katawhan mao nga ang gobyerno sa Pilipinas, pinaagi sa DMW ug Department of Foreign Affairs, padayon nga maningkamot aron ang atong OFW makadawat sa hustong depensa ug patas nga proseso.
Ang pagpanalipod sa atong mga OFW dili lamang obligasyon sa gobyerno, kon dili usa usab ka moral nga responsibilidad sa nasud nga ilang giserbisyohan pinaagi sa ilang sakripisyo.
Kini nga kaso usa ka pahinumdom nga kinahanglan padayonon ang paningkamot sa pagpanalipod sa katungod sa OFW, ug sa pagduso og mas lig-on nga kasabutan tali sa Pilipinas ug Kuwait aron mapatuman ang hustisya nga makiangayon ug tawhanon.