Gipahibalo sa Department of Environment and Natural Resources (DENR) nga moabot sa 61,000 ngadto sa 65,000 ka tonelada nga basura sa Pilipinas matag adlaw, apan 52 porsiyento lang niini ang ilang makolekta.
Ang nahibiling 48 porsiyento nipaingon sa mga sapa, kanal, ug kalsada.
Sa higayon nga moabot ang kusog nga pag-ulan, ang basura mahimong hinungdan sa grabe nga pagbaha.
Dili igo nga limpyuhan lang ang mga kanal, sapa human sa baha. Ang solusyon kinahanglan magsugod sa tinubdan aron sa pagkunhod sa basura, hustong nga waste segregation, pag-recycle, ug ang pagdumala sa mga produkto ilabi na niadtong pakete nga ginama sa plastik ug ubang non-biodegrable waste.
Importante sab ang estrikto ug epektibong pagpatuman sa Extended Producer Responsibility (EPR) Law aron ang mga kompanya adunay mas dako nga responsibilidad sa basura nga ilang gimugna nga mga produkto.
Kinahanglan sab nga palig-unon ang mga pasilidad sa pagkolekta, pag-recycle, ug pagproseso sa basura sa mga lungsod ug siyudad.
Ang waste-to-energy technology mahimong ikonsiderar kon kini hingpit nga mosunod sa environmental ug emission standards.
Sa katapusan, ang disiplina sa publiko mao gihapon ang pundasyon. Kinahanglan kini itudlo sa kabataan ug ipraktis sa matag panimalay, eskuylahan, establisemento, ug komunidad.
Ang basura nga atong ilabay karon mahimong baha nga atong atubangon ugma. Busa, dili na angaya'ng huwaton ang sunod nga baha una pa nato seryusohon ang problema sa basura.
Ang limpyo nga palibot dili lang responsibilidad sa gobiyerno, apan accountability sa matag usa kanato.