Sa pagkusokuso sa Bagyo’ng Tino sa Metro Cebu nagbilin kini og grabe nga kadaot dili lang sa mga giguba nga balay, imprastruktura, agrikultura apan lakip na ang kinabuhi.
Kon atong susihon, dili lang ang bagyo ang hinungdan sa atong kalisdanan kay ang tinuod nga problema mao ang pag-abuso sa kinaiyahan ug ang pagpasagad sa mga lider.
Sa padayo’ng pagmina, pag-quarry, ug illegal logging, atong gihuyang ang proteksyon nga gihatag sa kalikupan.
Sakit pamalandungon nga bisan pa sa daghang proyekto nga giingon nga para sa flood control, wala gihapon klarong resulta.
Giingon nga P26 bilyon ang gigahin para sa mga proyekto sa Sugbo, asa man kini?
Asa ang mga kanal ug imprastruktura nga makapugong sa pagbaha?
Ang mismo Kalihim sa DPWH miangkon nga daghang proyekto ang palpak ug dili epektibo.
Kini nagpakita nga dili lang problema sa kinaiyahan ang atong giatubang, kundi problema sa sistema. Ang korapsyon ug pagpasagad maoy tinuod nga hinungdan sa pagkadaot sa atong komunidad.
Mao kini ang tulo ka pangunang hinungdan sa kadaot nga atong nasinati:
Natural nga hinungdan – Ang kusog nga ulan ug hangin nga dala sa bagyo.
Makatawhanong hinungdan – Ang padayon nga pagmina, pag-quarry, ug illegal logging nga nagguba sa kinaiyahan.
Politikal nga hinungdan – Ang korapsyon ug pagpasagad sa mga opisyal sa gobyerno.
Og dili kini makorehian way kasulbaran ang problema.
Busa, isip usa ka Sugbuanon, nagtuo ko nga panahon na nga matingog ta.
Dili lang aron mosaway, apan aron ipadayag nga kinahanglan natong bag-uhon ang atong pamatasan ug paningkamotan nga mapanalipdan ang atong kinaiyahan.
Kung gusto nato makaangkong og kabag-uhan ang Sugbo magsugod kita sa pag-usab sa atong tagsatagsa ka mga kaugalingon.