Ang pagkab-ot sa tumoy sa Mount Apo usa na sa akong mga damgo sukad nga nadiskobrehan nako kon unsa ka dako ang akong gugma sa hiking.
Human sa duha ka buwan nga way undang ug disiplinadong training, sa katapusan kining naabot. Dako kaayo ko og pasalamat nga nagpabilin kong disiplinado sa akong kinatibuk-ang preparasyon, kay sa tinuod lang, murag dili nako makaya kining trail kon wala koy kusog nga giandam; basin nakahunong na ko sa makadaghan nga mga higayon.
Ang pagsaka grabe kaayo. Sobra ka hait; sa pipila ka bahin murag nag wall climbing na gyud. Lisod ug kapoy kaayo, pero mabati gyud nako nga andam ang akong lawas alang niini.
Dako kaayong pasalamat sa akong coach nga naghimo sa training program nga nakatabang nako sa paglampos ani nga dakong hagit. Lisod man ang pagsaka, pero wala gyud ko naka-feel nga dili ko andam.
Gikan sa pagsaka og gagmay nga bukid nga 1–2 ka oras ra mahuman, hangtod sa pagkompleto og 16 ka oras nga pagsaka ug kanaog sa maong bukid.
Pero nakaya ra namo.
Usa ka damgo ang natuman. Daghan pa’g bukid ang akong sak-on.
Ang Mount Apo mao ang kinatas-ang bukid sa Pilipinas ug usa sa labing bantugang destinasyon sa mga hiker sa nasod. Moabot ang gihabugon og hangtod sa 2,954 ka metro ibabaw sa lebel sa dagat.
Nahimutang kini sa Mindanao ug nailhan tungod sa iyang lapad nga kalasangan, lain-laing ekosistema, ug makahahadlok apan maanindot nga mga trail nga mohagit sa kusog ug determinasyon sa matag mosaka.
Ang Mt. Apo usa ka protected area ubos sa Proclamation No. 431 (1996), gidumala ug ubos sa proteksyon sa National Integrated Protected Areas System (NIPAS) Act sa nasod.