Si Dario, bayenti anyos nga ulitawo nga taga Sac-sac, Mercedes, Poro, Isla sa Camotes, Cebu, dugay nang nangandoy nga makakita og mga engkanto. Matag gabii, sa dihang molabay siya sa daplin sa lasang o sa baybayon, nga ginganla'g Pasil, makadungog siya og mga tingog nga murag tawo, apan walay makita. Tungod sa iyang kadasig ug ka kursonado, nakahukom siya nga mangita og paagi aron makakita gyod sa mga buhing dili makita sa ordinaryong mga mata.
Usa ka adlaw, niadto siya ni Manu Inting, usa ka tambalan nga nailhan sa ilang baryo nga adunay abilidad sa pagtan-aw ug pakig-estorya sa mga espirito ug mga engkanto. Kapin setenta anyos na si Manu Dolong apan batan-on pa kaayo og panghunahuna. Pag-abot ni Dario, giingnan siya ni Manu Dolong, “Kon tinuod gyud nga gusto ka makakita sa mga engkanto, ayaw kahadlok bisan unsay imong makita. Apan kinahanglan andam imong kasingkasing.”
Dayon gidala siya ni Manu Dolong sa Pasil, daplin sa dagat nga kapagatpatan, kamyapihan, kanipaan, may mga dagkong dakit, deta, bagalnga, tugas, atipo, ug mga lubi nga mga lawig na sa katag-as. Matod pa ni Manu Dolong, kana nga dapit mao na ang siyudad sa mga engkanto ug labing aktibo sila sa oras sa alas dose sa udto.
Gikuha ni Manu Dolong ang mota sa itom nga iring, nga iyang giandam ug gilahid sa tabon-tabon sa mga mata ni Dario. Human sa pipila ka mga gutlo, si Dario nisugod sa pagkakita og lahi nga mga panan-awon, nakita na niya ang mga lahi nga tawo-way mga kanal-kanal ang ibabaw sa ilang mga simud ug mga puwa nga siga kayo sila'g mga mata, nga ang palibot naglamdag, ug ang hangin murag adunay musika.
Dihay mga dagway nga naglibot-libot, naglakaw-lakaw, mga babaye nga puti og sinina, mga lalaki nga may kutob sa abaga ang buhok, ug mga bata nga nagdula sa daplin sa tubig. Natingala si Dario, nakuratan ug nalipay sa iyang nakita. Apan sa wa madugay, nabantayan sa pipila ka mga engkanto nga siya nakakita kanila. Misimang ug mitutok ang ilang mga mata ngadto kang Dario, ug ningduol sila.
Nakulbaan ug nahadlok na pag-ayo si Dario sa iyang nakita ug tungod sa kahadlok, misinggit siya,
“Manu Dolong! Pahilam-usi ko dayon! Nakakita na ko, pero nahadlok ko! Nagpadulong na sila ngari nato, hilam-usi nako”
Dali-dali gikuha ni Manu Dolong ang tubig nga giandam sulod sa duha ka mga bokong ug gihilam-os kini sa nawong ni Dario. Pagkahuman, nangawala ang kahayag ug nangabalik sa kasamtangang dagway ang palibot.
Nitutok si Dario ni Manu Dolong, nga nidagayday ang iyang mga luha sa iyang mata nga tugob sa kahadlok. “Dili diay lalim, Manu, makakita sa mga dili ingon nato, no? Mas maayo siguro nga sila magpabilin nalang sa ilang kalibotan nga dili nalang sila nato makita, ug kita sa atoang kalibutan na lang.”
Nitando lang si Manu Dolong ug nipahiyom, dala ang paglingo-lingo sa iyang ulo nga may kalong binuhat sa lina nga buli.
“Ang kahibalo usa ka gasa, pero kon di nato makaya, mahimong silot.”
Gikan niadto nga adlaw, wala na gyud mangandoy si Dario nga makakita pa og engkanto. Apan matag higayon nga molabay siya sa Pasil, mabati gihapon niya og kalit ang mga huyop sa hangin nga bugnaw sa iyang tingkoy- murag pahinumdom sa iyang nakita, gamit ang mota sa itum nga iring.