Maria Fatima
Lindogon, Sibonga, Cebu
Abi baya nakog hingpit na kong nakatultol sa matag ngilit sa mapa sa akong kinabuhi. Planado ang tanan. Gibana-bana kon unsay buhaton o kab-uton alang sa maayong padulngan. Apan dako kaayong sayop.
“Dako kaayo ni nga proyekto ni Kuya, Ma. Walay makalupig ani lagi. Ilhon ta aning labing adunahan sa atong dapit. Kining atong mga silingan nga masinahon moligid ni sa kasuya” pasiaw ko pa ngadto ni Mama nga nag-inom sa iyang kape atubangan sa dakong swimming pool.
Kuyog ang akong duha ka mga manghod ug si Papa, nanuroy mi dinhi sa bukirang resort nga gidumala sa akong igsuon nga usa ka sikat nga engineer.
Bag-o lang pud kong nakapasar sa Architect Licensure Examination apan daghan na kaayong dagkong offer tungod usa ko ka topnotcher.
Garbo kaayo ni sa among tibuok pamilya.
Sa tinuod, dili lalim ang akong giagian aron makuha kon unsa man ang naa nako karon.
“Unsa pa diay. Klaro kaayong mga nasuya. Pasagdi sila…” tubag ni Mama.
Nindot ang dagan sa among mga pangandoy.
Tingali kay pulos gyud mi mga utokan ug kugihan moeskwela nga mga managsuon.
Nakapalit mi og daghang katigayonan ug nakalaag sa lagyong mga lugar dinhi sa Pilipinas ug sa laing nasod.
“Sunod bulan anhi nato ipahigayon ang birthday ni Kuya nimo.
Nindot og pwesto ning lugara bisan tangason ning dapita. Lab-as kaayo ang hangin” matod ni Papa nga gipalahi ang estorya.
“Mas maayo anhi kay nindot.” uyon ko pa.
Nahimo kong busy dihang nagsugod ko sa akong trabaho.
Si Mama ang nagplano sa tanan para sa birthday ni Kuya Leo.
Sa catering, program, ug kinsa ang iyang imbitaron sa okasyon.
Sekreto ra ni nga kalihukan ngadto ni Kuya kay buot namo siyang supresahon.
Igo lang kong mohatag og suhestiyon kon unsa ang mas nindot nga maganahan si Kuya.
Gipaningkamotan namo nga ikombinsir ang akong maguwang nga dili na molaag sa laing lugar sa adlaw sa iyang birthday.
Kaniadto man gud ang iyang buhaton kay molaag ug adto i-celebrate.
Tuod man, dihang pipila na lang ka adlaw sa di pa ang iyang birthday napausab namo ang iyang hunahuna.
“Padulong namo, Ma?” dihang gitawagan ko si Mama. Nag-una ko sa venue aron masusi kon unsa ang mga kulang. Sila Mama, Papa, ug ang akong duha ka mga manghod nagpadulong pa.
“Nagbiyahe na mi karon. See you there..” pulong ni Mama dayon putol sa tawag. Gipadad-an kog mensahe si kuya kon asa na siya.
Taudtaod siyang mibalos apan matod niya nga hapit na siya.
Nalipay kong nagtan-aw sa venue tungod sa kanindot niini.
Hamugaway kaayo ang palibot. Daghan na ang mga bisita nga nangabot ug grabe ang ilang pagdayeg sa ilang nakita.
Apan, di ko mahimutang tungod wala gihapon naabot ang sakyanan nila Mama.
Gibalikan ko siyag tawag apan wala na ko makadawat og sanong. Andam na ang tanan ug hapit na sugdan ang program.
“Wow! I am surprised,” ni kuya sa akong likod. Naabot na diay siya. Wala ko makamatikod tungod natugkan na ko og kabalaka.
“Naabot na diay ka,” tubag ko pa sa dihang mitingog sab ang akong selpon.
Numero lang ang nakabutang apan gitubag ko gihapon kini.
“Ma’am, ang imong pamilya…” unang mga pulong nga akong nadunggan. Wala ko makalihok sa iyang gisumpay. Nikalit og ngitngit ang akong palibot ug wala na ko masayod sa sunod nahitabo.
“CONDOLENCE ninyo, Inday.” Wala ko mitubag. Nagpadayon ra og tulo ang akong luha samtang nag-atubang sa upat ka lungon nga naglaray sa akong atubangan.
Dili ko makadawat aning tanan. Kalit kaayo kini nga panghitabo. Usa kini ka dakong urom.
Si kuya ang nagproseso sa tanan.
Siya ang nakipag-coordinate sa mga polis kalabot sa lalom nga imbestigasyon.
Matod sa pagsusi nga nawad-an og break ang sakyanan sa kurbadang dapit ug tungod sa kakusog sa impak nilayat kini sa pangpang.
Guba kaayo ang sakyanan. Gani si Mama ug ang usa nako ka manghod tua kuhaa sa lugot nga bahin.
Milagro lang daw kon duna pay mabuhi.
Wala ko masayod kon unsa ang sunod buhaton. Nalatas ko na ang tingusbawan sa akong pangandoy.
Unsaon ko man ang akong kalampusan kon wala na ang akong pamilya?
(KATAPUSAN)
