Leonel Quillo
San Fernando, Cebu
(Sumpay sa miaging gula)
Lima ka tuig nang minglabay sa dihang namatay ang iyang mga ginikanan tungod sa pagkahugno sa minahan nga ilang gitrabahuan kaniadto tungod sa dakong landslide nga nahitabo sa ilang bukiring lugar sa Naga.
Apan dako sab ang kalagot sa taga baryo sa manag-igsuong Milagros ug Suling tungod sa ilang pagpanambal. Tungod man gud kini sa kabubot-on sa mga tawong hugot ang pagtuo sa mga tawo sa Kristyanismo. Ang pagano nga pagpanambal ni Milagros nakapabungkag sa hugpong sa magtutuo ngadto sa simbahan, butang nga gikakontrahan gayud sa pari ug ubang mga katiguwangan. "Padre, usa ba ka dakong sayop ang pagpanambal sa mga masakiton nga kini usa man ka maayong gawi aron luwason kadtong may sakit," pangutana ni Suling kang Padre Emmanuel. "Gahom lamang sa diyos ang makapaalim sa tanang may balatian Suling. Ang bisan unsang gahom nga dili gikan sa diyos usa ka gahom hinimo sa daotan. Itom nga mahika. Kini gidili kay kini mohatag og dakong delubyo sa katilingban," tubag sa Pari.
"Usa lamang kaming yanong ulipon sa diyos Padre. Gibuhat namo ang maong pagpanambal aron adunay makaon kami sa akong igsuon sa inadlaw-adlaw. Hatagan man kami sa mga tawong modapit kanamo og magpatambal. Kon mohunong kami sa pagpanambal, wala kami makaon Padre," ingon ni Suling.
"Nahisabtan ko ang inyong kaparot Suling. Apan dili kana angay'ng rason aron inyong ibaligya ang inyong kalag ngadto sa demonyo. Husto na kana ug duawa ang balay sa imong tagmugna. Tua ang imong kaluwasan," ingon sa Pari. Dako ang kalibog ni Suling. Kini ang dakong baligho nga naglimin karon sa iyang kalibotan.
Usa ka adlaw samtang paingon silang Suling ug Milagros sa danaw aron mangaligo, daw adunay nabatyagan si Suling nga nagsunodsunod kanila. Sa dihang miabot na sila sa sapa, mitugsaw na dayon sila sa tubig. Gitabangan ni Suling og pagkaligo ang iyang maguwang nga si Milagros.
Samtang giligo ni Suling ang iyang maguwang, daw adunay nadunggang tingog sa bata si Suling nga nagtawag sa iyang ngalan.
"Suling! Suling !"
"Kinsa ka? Pagpakita kanako!"
Sa unahan kilid sa mga bagakay may nakit-an siyang bata. Mapahiyumon ang bata kaniya. Gitutokan siya sa maong bata.
"Kinsa ikaw? Nganong kaila ka man kanakong bataa ka?"
Mipahiyom ang bata ug mitago luyo sa kawayanan. Gisunod kini ni Suling. Iyang gipangita ang maong bata. Wala kini niya hikit-i. Daw gimino siya sa maong panghitabo. Mibalik siya sa sapa ug nakit-an niyang naghigda nga wala nay kabuot ang iyang igsuon nga sa Milagros. Nalumos kini.
Midanguyngoy sa sapa ang dalagang si Suling. Dili siya makatuo nga wala nay kinabuhi ang iyang igsuon nga si Milagros. Ang iyang paghilak ug danguyngoy madungog sa tibuok baryo.
Human niana miadto si Suling sa simbahan ug gisulti niya ang maong panghitabo ngadto kang Padre Emmanuel. Nagsubo ang maong pari sa iyang nadunggang balita gikan kang Saling.
"Pahasubo alang kanimo, day Suling. Unya karon, unsa man ang imong plano?"
Daw nahimo usab nga paralitiko ug nalisuan si Suling. Matag adlaw siyang moadto sa sapa aron maligo ug makigtabi sa iyang kaugalingon nga siya ra usa. Nagbiaw sa dughan ang gumonhap nga basin dili na siya makakita pagsilaw sa adlaw sa kabuntagon.
Ang iyang tinamakan nakahimo'g mga pinong mga bawod sa hilom nga danaw. Siya ang mitugaw sa nahinanok nga mata sa tubig. Sa atubangan sa tubig sa danaw iyang gisulti ang mga pulong: walay kalinaw, ang anaa lamang mao ang sakit nga panumdoman. Ang hataas nga kasakit nga giantos sa usa ka mortal. Panumdoman nga napuno sa mga bun-og ug samad sa kagahapon.
Ug misalom siya sa danaw. (KATAPUSAN)