Dear Papa Joe,
Tago-a lang ko sa alyas nga Boy. Kining akong problema kay kabahin sa among silingan. Naa man guy higayon nga nag-ulan to unya niduol nako among silingan nga pwede ba daw mo-hitch iyang anak padong sa eskwelahan kay maagian man nako sa Talamban.
Karon murag nanganad na man kay kada kita niya mogamit ko sa sakyanan kay di man sad pirmi kay mahal man ang gasolina, dayon ug ingon nga “Bay pwede pasabay akong anak?” Usahay siya sad mosabay, mura na nuon ko og driver. Akong asawa maoy di ganahan kay dalaga baya ang mosakay.
Kabalo na ta sa mga istorya sa mga marites kay guwapahon sad baya ni ug taas pa. Galibog ko unsaon nako pagbalibad nga di sad malain ba. Mao nga mag-commute na lang ko. Palihug tambagi ko.
BOY
Boy,
Dili man daotan ang pagtabang, apan lahi na kon mahimo na kining obligasyon. Mas maayo nga istoryahon nimo siya sa tarong.
Pwede nimo ingnon, “Pasayloa ko Bay ha, pero di na gyud ko pirmi makapasabay kay usahay lain akong lakaw ug gusto pud namo nga pamilya ra ang magsakay.”
Ayaw sab pasagdi ang gibati sa imong asawa. Ang pagsabot sa imong kapikas mas bililhon kaysa kahadlok sa istorya sa mga marites.
Papa Joe
