Dear Papa Joe,
Tawaga lang ko og Ramil, 38, taga Cebu City. Minyo ko sulod sa 12 ka mga tuig ug adunay duha ka anak. Love kaayo nako akong asawa, pero sobra ka selosa ug masina sa uban. Kon makakita siya og babaye nga nindot og sinina, bag-o og cellphone, naay nindot nga balay o sakyanan, dayon iyang ikumpara ang among kinabuhi. Kon makakita siya og amiga nga pirming laag uban sa bana, moingon pud siya, “Ngano kaha sila kaya man nila, kita dili man?” Kon naay silingan nga makapalit og bag-ong appliances, iyang pangutan-on asa gikan ang kwarta. Kon naay asawa nga hatagan og regalo sa iyang bana, maguol siya ug mangutana nganong ako dili ingon ana.
Di man ko dato, pero naningkamot para sa pamilya. Ang importante kompleto among pagkaon, makabayad sa among mga bayranan ug makaeskuwela ang among mga anak. Unsaon nako pagsulti niya nga dili maayo nga mangompara sa uban?
Ramil,
Una, istoryahe siya og kalma. Ayaw siya ingna “Masinahon man gud ka,” kay basin masuko. Mas maayo nga imong isulti, “Langga, masakitan ko kon pirmi nato ikumpara ang atong kinabuhi sa uban. Naningkamot man ko nga mahatag ang akong makaya para nato ug sa atong mga anak.” Ikaduha, tabangi siya nga ma-appreciate ang mga butang nga naa ninyo. Dili tanan nga pamilya nga nindot tan-awon sa gawas, maayo usab ang kahimtang sa sulod. Ug ikatulo, ayaw pud pugngi ang iyang mga pangandoy. Kon gusto niya og nindot nga kinabuhi, mahimo ninyong hisgutan unsaon ninyo ni pagkab-ot pinaagi sa pagplano ug pagtinabangay.
Papa Joe